A Beyler
Sır derseniz sırrı söyler
nar derseniz narı söyler
dert yanmasın daha neyler
ölür kahrından a beyler

yaz gelirse hasretinden
kış boranda nefretinden
her bir daim hiddetinden
yakar narından a beyler

mert olanı dost bilir hep
can diyene kan olur hep
dost yoluna dost ölür hep
gülmez arından a beyler

dağları kış saranda ki
zalım pusu kuranda ki
yiğit ağı kıranda ki
güler karından a beyler

canlar cana kıyamazlar
kanı kanla yuyamazlar
karga kim göz oyamazlar
ağlar zarından a beyler
Mustafa Acıoğlu

AB kapısında
Arı bırakırsak
AB kapısında
Bir hak alırsak
AB kapısında
Vatan vatan olur
AB tapusunda
Biz kârı neyleyelim
AB kapısında
Biz yarı neyleyelim
AB kapısında
Bir yer eyleyelim
AB yapısında
Mustafa Acıoğlu

Abo...
Bu dedim sağlam papuç
Haramzade çıktı abo
Dedim beni ihya eder
Hanevimi yıktı abo

Dedim kalıbı yerinde
Derdi meğer en derinde
İncir ağacı elinde
Ocağıma dikti abo

Lan amanın etme tutma
Derken beni ele satma
Rüzgara yele satma
Havalara sattı abo

Mustafam sen saf isen
Her yatağa çarşaf isen
Her kumaşa gergef isen
İyi etti gitti babo
Mustafa Acıoğlu

Acaba
Niye bu çırpınış söyle neden ne için bunca çaba?
Birgün bende ölürüm diye düşünür müsün acaba?
Mustafa Acıoğlu

Adak
Gitme dur
Şiirlerim var okumadığım
Henüz okuyacağım
Bir kandil gibi
Kalbimi yakacağım
Gözlerimden yaşlarım
Döküp te ağlayacağım

Gitme dur
Hayallerim var demediğim
sana umut getireceğim
kaf dağının ardında da kalsa
bir zümrüdü anka da olsa
kucağına bir demet gibi
bırakacağım
sığmayacak da taşacak
sana memleket gecelerini
getireceğim
ılık belki sıcak
gönlündeki
zemheriyi boğacak

Gitme dur
vereceklerim var veremediğim
belki de
fırsat bulamadığım
Çiçeklerim var bekleyen
Güz bozgunu bahçelerden
Çiğ damlaları süsleyecek yanaklarını
Ağlamak yok yani

Gitme dur
Seversin mavilikleri
Okyanusların maviliğini
Kabardıkça kabaran bir maviliği
Dalga dalga
Köpük köpük getireceğim
Samanyolunda ne varsa yıldız namına
Hepsiyle beraber
Bir taç getireceğim
Gece karası saçlarına

Gitme dur
Bir meltem getireceğim sana
Denizlerden dağlardan
Zaman durur sen gidersen
Yüreğim kudurur sen gidersen
Fikrim boğulur
Benimsin şimdi
Hep benimle dur
Gitme dur
Gitme ne olur…
Mustafa Acıoğlu

Adam Ol da Yarini Bul
Sen temiz birini bul
Adam ol da yarini bul
Çalış didin kârını bul
Adam ol da yarini bul

Seni bilen bilsin erce
Yar dediğin olsun yarca
Dost olan acı derce
Adam ol da yarini bul

Şimdikiler süs peşinde
Kaç olursa kaç yaşında
Kıl yok kalem var kaşında
Adam ol da yarini bul

Kimi gözünü boyuyor
Kimi sözünü boyuyor
Kimi libasın soyuyor
Adam ol da yarini bul

“Dı mı? ” diyor kimi entel
Bilmez dikiş nakış dantel
Ar yok ne diyormuş ki el
Adam ol da yarini bul

Her köşede bir oğlanla
Aşne fişne artık anla
Güzel; güzel olur dinle
Adam ol da yarini bul

Yüzü güzel ahlak çirkin
Bunun ile dönmez çarkın
Geyiklerden kalmaz farkın
Adam ol da yarini bul

Dudakları boyalıysa
Güzel mi dersin sen oysa
Oje ve ruj güzel buysa
Adam ol da yarini bul

Tırnakları kaşık gibi
Peşindesin aşık gibi
Göğüsleri şişik gibi
Adam ol da yarini bul

Botox falan sora sora
Silikonlu ora bura
Hal kalmamış gere gere
Adam ol da yarini bul

Orasını gerdiren yar
Burasını gerdiren yar
Bunda ne var söyle ne var
Adam ol da yarini bul

Gözü lensli gerçek değil
Yutulacak kılçık değil
Köçek desen köçek değil
Adam ol da yarini bul

Saçlar boya kaş göz boya
Bakamazsın doya doya
Korkarsın bak gece aya
Adam ol da yarini bul

Gece görsen sanki zombi
Görünür de vampir gibi
İster dost de ister abi
Adam ol da yarini bul

Diskotek kulüp gezecek
Sosyeteye poz yazacak
Olmaz öyle hep tozacak
Adam ol da yarini bul

Kot giyer de sıktırır
Güya çok can yaktırır
Tatmin olur hep baktırır
Adam ol da yarini bul

Teşhircilik moda imiş
Her bir genç kız ede imiş
Diyet menü ot gıdaymış
Adam ol da yarini bul

Yırtık pırtık versen para
Dersin ki yok fukara
Pantolda kaç tane yara
Adam ol da yarini bul

Mustafa hakkı söylüyor
Doğru olanı oyluyor
Ne duruyor ne eğliyor
Adam ol da yarini bul
Mustafa Acıoğlu

Adam Olmuşlar
Çiğ düşer de gözlerime yaşlanırım
Umut açar da yüreğim başlanırım
Dimdik dururken ben yine de taşlanırım
Yamuklar kıvıranlar adam olmuşlar

Hernerde meclis görsem dalarım ben
Bir şeyler kapmaya da çabalarım ben
Denizden suyu hesapla alırım ben
Har vurup savuranlar adam olmuşlar

Çevirdiler yolumu gelemez oldum
Namertler içinde ben gülemez oldum
Adamlığın şeklini bilemez oldum
Mevsimsiz göverenler adam olmuşlar

Pragmatiktir felsefesi her yerde
Statükoculuk derman olmaz derde
Olur olmaz yerde de çıkışıp merde
Sonra laf çevirenler adam olmuşlar

Mustafa ne söylesin daha ne desin
Bırakın da o kendi kendini yesin
Siz hala güzelim sesinizi kısın
Her güzeli devirenler adam olmuşlar
Mustafa Acıoğlu

Adamlık Kavgası (G.Oğuztürk'e Nazire)
Farkında olmamak ne mümkün
Bu tükenişin ve bu bitişin
Tükenen tek neslimiz olsa
Yanmayız billah
Ben tükenmeye hazırım
Yarın; Yarın olabilecekse
Ama günün yerini alan gün
Ama adamın yerini alan adam
Ama insanın yerini alan insan
Keşkelerimiz gölgesinde
Utandırıyor bizleri

Yiğitliği mertliği sildik biz hafsaladan
Şimdi kıroluk
Şimdi kazaklık maçoluk diye yadedilir oldu
“Light” bir kültürümüz var artık
Ve hakim haldir artık “light”lık
Ölen cesaret yerinde tırsaklık
Dürüstlük yerine kaim dolandırıcılık
Doğruluk yok artık
Artık yalakalık ve şaklabanlık

Doğanlar bozuk değil elbette
Bozuk olan toplum
Bozuk olan ortam
Elbette aralarına
Her katılanı bozuyorlar…
En babayiğit tavırdır artık
Gelene paşam gidene ağam
Biz bizlikten uzaklaştıkça
Bizlik kabalık geliyor bize

Erkekler artık
Koç burunlu değil
Değiller artık şahin bakışlı
Ve barut kokmuyorlar
Zeybekleri çalınmıyor dağlarda
Metro¤¤¤¤üeller hepsi
Nasır yok ellerinde
Nemlendirici kremleri var
Güneşten yanmış tenleri yok
Fondatenleri var
Topyekun sosyeteyiz artık
Ve Halaylar yok harman yerinde
Dambara dumbara ritimler eşliğinde
Sağa sola sallanmak var
Ve artık er olanlar şarap kokuyorlar

Dürüstlüğü erdemi
Şeref ve haysiyeti
Her birini teker teker vuranlar
Birer birer avlayanlar
Artık bizlere
Yeni bir dünya sunabiliyorlar
Biz biz iken yeni bir dünyadan
Bahsedilemezdi elbette
Şimdi bizlikten uzak yeni bir dünyamız var
Ama üzülmesin asil analar
Ama yılmasın soylu bacılar
Er kişiye erliğini bildirecek
Kadınlaşmayı öldürecek
Adama adamlığını gösterecek
Zulmün sesini kıstıracak
Ve insana insanlığını hatırlatıp
Utancından ağlatacak
Bir kozumuz var çağdaşlıkla şimdi
Bölüşeceğiz
Bu kahbe gidişin hesabını soracak
Bir kavgamız var
Görüşeceğiz
Mustafa Acıoğlu

Affetmem
Adam mimlemek
tek işimdi
fişlemek
ama sana darıldım
sadece ve sadece
darıldım
ilk sana
küstüm açıkcası
çocukcası yani
telaş zihnimi
öylesine zavallılaştırmış

zamana ve ihanetine
yenilmiş olabilirim
ama bir anda
elde edilmiş bir bilgelikle
yandan galibim
diyebilirm

her şeye müsamaham var
ki ihanete hayır
ana babasının kavgasını
seyreden bir çocuk gibi
gerçeğe şahit oldum
sebebleri anlamadan

haysiyet muharebelerinde
kahroldum
sokakları aşındırırken her gece
kavruldum düşüncelerde
sen yoktun
gitmiş
ve beni terketmiştin
affetmemiştin
ve şimdi ben affetmeyeceğim
Mustafa Acıoğlu

Affetsin Beni Dünyam (Ümide Nazireler)
Savunmayacağım bu gün kendimi
Hüsnü zannım hüsnü niyetim
Dorukta bu gün işte
Affetmesem de tüm düşmanlarımı
Bir objektiflik sevdasına düştüm

Üzerinde gezen haramzadeyi
Harcamayışım sebebiyle
Mabedime sürülen namahrem eli
Kırmayışım nedeniyle
Af diliyorum
Affetsin beni dünyam..!

Yediğim meyvelerini
Teneffüs ettiğim havasını
Kokladığım çiçeğini
Sürdüğüm sefasını
Ödeyemeyeceğim bilirim

Sebebsiz ve bir o kadar edebsiz
Adımlar altında
Ezdiğim yüzlerce böceği için
Affetsin
Makro bencillik dünyasının
Harcadığı konuşan hayvanların
Binlercesinin hesabını kim versin?


Dağlardan mağaralardan ay ve güneşten
Hepsinden cümlesinden
Af diliyorum
Sığınmadığım her bir kovuktan
Pusu atmadığım her bir vadiden
İsyan etmediğim her bir günden
Af diliyorum

Yağan yağmurdan da
Doğan güneşten de
Göklerden ve denizlerden
Af diliyorum

Yıllar olmuş bakıyorum da
Hala beni üstünde barındıran
Bu topraktan
Babamın erkek evladım diye
Benim için döktüğü her damla terinden
Büyüsün yavrum diye anamın
Her damla sütünden
Her kelimesinden ninnilerinin
Af diliyorum
Yediğim her lokma ekmeğinden
Af diliyorum…


Ömrümü koşa koşa
Sürdüğüm her yokuştan
Şimdiki bu yokoluştan
Yarın deyip ertelediğim
Her şeylerden
Garibtim
umut ekmeğimdi yani
yirmi şu kadar sene gelir dediğim
demekle yetindiğim
umudumun yarınından
af diliyorum

benim dediğim dünyam
manasından uzak kaldığım adımdan
adamı olamadığım kalıbımdan kabımdan
topundan
af diliyorum
ama ben
affedilmez bir vurdumduymazlık içinde
tükettiğim değerlerin affedilmezliğini
gayet iyi biliyorum
ama olsun
yine de ben af diliyorum
belki…
Mustafa Acıoğlu