İstanbul
şirin güzel istanbul
sana oldum köle kul
senden tek şey isterim
yeter ki yarimi bul...

istanbul'da deniz var
denizde martı uçar
martının çığlıkları
ruhuma hüzün saçar...

istanbul'un surları
ne güzeldir yarları
yarim bana dönünce
erir yürek karları...

istanbul'da ada var
bir de şirin moda var
kınamayın dostlarım
yüreğimde sevda var...

istanbul'da yar kaldı
hem yar hem de ar kaldı
yokluğunda inan ki
dünya bana dar kaldı...

istanbul acı gurbet
yarim gurbeti terket
sabret yar sabret
buluşacağız elbet....

yedi tepe istanbul
yarimi arada bul
eğer yari bulursan
bu can inan sana kul...

istanbul büyük şehir
sensizlik bana zehir
mutluluktan uçarken
şimdi yaşam bir kahır...

istanbul'da kayıklar
gönlüm yari sayıklar
ölüme de razıyım
olmasın ayrılıklar...

denizlerde dalga var
bu gönlümde kavga var
son nefesimde bile
ölmeyecek sevdan var...

kızkulenle güzelsin
seven için özelsin
yüreğim bak eriyor
söyle yare ¤¤¤ gelsin...

sokak sokak ararım
yari bulmak kararım
yar yanımda olmazsa
ben ne işe yararım...

boğaz inci gerdanlık
faydasız son pişmanlık
gönlümde hep o yatar
mertlik delikanlılık...

şirin belde salacakl
can sende can olacak
bir tebessümde olsa
gönül huzur bulacak...

istanbul'da saraylar
sensiz geçmez bu aylar
nazlım gelecek diye
gönlüm hep beni eyler...

şirin ilçe sarıyer
yar sinene sarıver
sana köle olurum
gönlünde bana yer ver...
Abdullah Atay

İsyanlarım
Kahpeliğe zinaya
Kendin satan anaya
Şu yalancı dünyaya
İsyanlarım var benim…

Soyguncuya hayduda
Haddin aşan hududa
Yüreği taş nemruta
İsyanlarım var benim…

‘Berdel’ gibi töreye
‘Başlık’ denen yaraya
Ak değil de karaya
İsyanlarım var benim…

Ormanları talana
Çaya zehir salana
Yarınları çalana
İsyanlarım var benim…

Yoldan çıkan yolsuza
Halkı soyan hırsıza
Hem yüzsüz hem arsıza
İsyanlarım var benim…

Lâikliği yerene
Ak’a kara sürene
Garibi hor görene
İsyanlarım var benim…

Tanrı bilmez kâfire
Ağızdaki küfüre
Yobazdaki fikire
İsyanlarım var benim…

Erken gelen ölüme
Yapılan her zulüme
Hak tanımaz zalime
İsyanlarım var benim..

Yarsız geçen geceye
Gönüldeki sancıya
Tükenmeyen acıya
İsyanlarım var benim…

Alındaki kadere
Hay’ra değil de şerre
Bin kere milyon kere
İsyanlarım var benim..
Abdullah Atay

Kadeh
her gece
düş mavisi gözlü
bir dilberin
elinde sabahlardım.

kızıl alevli
kor ateşli
ıslak mı ıslak
dudaklarının arasından
dolup taşan içimi
içine boşaltırdım.

o güzel başını döndürüp
vuslatın özlemlerini körüklerdim.
bilmem ki kaçıncı kez
mutluluk resimlerinin
çizilip tekrar silindiği
pembe boyalı duvarlarda
bin parçaya bölünürdüm...
Abdullah Atay

Kader Ağı
Süzülen o bakışların
Gönül pınarıma kaynak
Bir gülüşünle o pınar
Yıllarca hep çağlayacak…

Sensizliğindeki keder
Gelirsen beni terk eder
Örünce ağını kader
Seni bana bağlayacak…

Sevdan akar damarımda
Umudumsun her anımda
Sen olunca bak yanımda
Hüznün sisi dağılacak...

Hicran ateşin yakınca
Beni yalnız bırakınca
Olmazsan bana yakınca
Bu gönül çok ağlayacak…

Yıkınca gönül dağını
Talan edince bağını
Kader çözünce ağını
Seni benden ayıracak…
Abdullah Atay

Kahve
kırk yıl hatırı vardır bir acı kara kahvenin.
gerçek dostluk yerine; baş tacı para.kahpenin! ..
Abdullah Atay

Kalpsiz
Bana ‘kalpsiz’.
‘Taş kalpli’ demiştin ya! ..
Haklısın sevdiğim...
.
Bir tek kalbim vardı.
Onu da sen çaldın.
Ben de bağrıma;
Taş bastım...
Abdullah Atay

Kargalar
Nerden çıktı bu kara kara bulutlar? ..
Neden böyle başımızdalar? ..
Neden? .. Neden? ..
Nedir bu toz duman?
Fırtınatalan...
Nerden geliyor bu kara sesler?
Nerden? ..Nerden? ..
Kaç’ domuz bağı’çözmeden?
Hangi şahinleri kurşuna dizmeden?

Nedir bu feryatfigan?
Tepemizde bağrışıp çağrışan...
Karabulut değil bunlar.
Kara kara...
Gece karası gibi kara.
Kara seslikara nefesli.
Kara düşünenkara fesli.
Çıyandır bunlar...

Biz besledik.
Biz büyüttük.
Yıllarca biz...
Her ‘gak’ dedikçe;
Verdik iliğimizikanımızı.
Verdik ‘guk’ dedikçe;
Kemiğimizicanımızı.

Ey! ..Mustafam! ..Kemalim! ..
Kovmuştun tarlandan bu karaları...
Ve maskaraları...
Heyhat! ..
Biz bilemedik.
Besledikbüyüttük.
Başımıza da bela ettik.

Şimdi;
Ciğerlerimiz yanıyor.
Yüreklerimiz;
Sızım sızım sızlıyor.
Gözlerimiz...gözlerimiz...
Oyuk oyuk
Soğuk soğuk kanıyor.

Nerede benim ışığım? ..

Şimdi biz insanlılığımızdan utandık.
Güneşiyıldızları görmeliyiz artık! ..

7Mayıs2004 -Mudurnu

Abdullah Atay

Kıskanırım
seni çalan yılları
sana varan yolları
seni saran kolları
kıskanırım...

albümündeki yüzleri
sana bakan gözleri
dilindeki sözleri
kıskanırım...

soluduğun nefesi
göğsündeki kafesi
kulağındaki sesi
kıskanırım...

dalındaki yaprağı
has bahçendeki toprağı
gül kolulu yanağı
kıskanırım..

işlediğin nakışını
gerdana gül takışını
yüreğimi yakışını
kıskanırım...

yüzündeki beni
sana değen teni
bendeki seni
sendeki seni
inan kıskanırım
Abdullah Atay

Kibir
gönül kapını aç insanlığa dostluğa
mal mülk güzellik para için yapma kibir
yaprak gibi solup dökülüyor gün bir bir
ebedi kalacağın yer kabirdir kabir.
Abdullah Atay

Kuyumcu Vitrini
Saçlar altın sarısı.
Gözler zümrüt yeşili.
Dişler de inci..
Firuze renkli yelekli.
Safir mavisi etekli
Pırlanta yürekli...
Dudaklar dersen;
Yakut kırmızısı.
Ona bakanlar
Geçirir kalp sızısı.

Kadın da
Öyle bir kadınmış ki;
Kuyumcu vitrini
Sanki.

Varsa paran
Gir içeri...
Abdullah Atay