Benim
nazlı yarim gelince
gökte uçan kuş benim
bir de benden gidince
yüreciğim taş benim...

gül yüzlüm bir gülünce
açan gonca gül benim
nazlı gülüm küsünce
feryat figan dil benim...

yar gönlüme akınca
coşup akan sel benim
olmazsa yar yakınca
betim benzim kül benim...

gönül yare varınca
baharda ki yel benim
gönül yarsız kalınca
susuz kurak çöl benim...

yar gülünü verince
peteğinde bal benim
bir de yar terk edince
iflah olmaz kul benim...
Abdullah Atay

Benzeşimler
fani alemde karşılanma;

ilk alınan nefes
gülüp oynar herkes...

kulakta okunan ezan sesi
küvette var bebek sesi...

kundağa sarılma
beşikte sallanma...

ninninin o yanık havası
ananın o sıcacık bağrı...
________________

baki aleme uğurlanma;

son verilen nefes
ağıt yakar herkes...

minarede sala sesi
teneşirde ki su sesi...

kefenle giyinme
tabutla uğurlanma...

yasin-i şerif duası
toprağın soğuk bağrı...

işte geldik
işte gittik.
yapacak bir şey yok
tanrı çağrısı....
Abdullah Atay

Beyaz
açtım gözümü;
kundağım beyaz.
anamın göğsü
sütü beyaz.
deftertebeşir
yakam beyaz.
oyunlar beyaz...

gün beyaz
gül beyaz
umutlar düşler beyaz.
rüzgar
bulut beyaz.
ay beyaz
yar beyaz.
duvar
duvak
gerdan beyaz
gerdanda inci beyaz.

kış beyazkar beyaz
saç sakal şakak beyaz.

yumdum gözümü;
kefen beyaz! ..
karaymış ya toprak
bu kez.
lale papatya
üstüme düşen yağmur beyaz...
cennet beyaz
melekler beyaz! ..
Abdullah Atay

Bilemezsin
sen hiç
'kuş uçmaz kervan geçmez'
dağ başında yaşamadın ki
bilemezsin.
oralarda
güneşe değerdi dalları ağaçların
rüzgarlar öperdi yapraklarını
yağmurlar yağar
ebemkuşağı yay çizerdi gökyüzüne
bakardım...

gecenin rengi gözümü alır
düşüncelerimi boğardı karanlıklar
kovalardım ateşböceklerini
umudu ışığı yakalardım
çam dallarında ıslıklar iniltiler fısıltılar
korkardım...

hüzünlerim duman duman
çöküverirdi dağ başlarına
alıp kaçardı bir yabanıl kurt
soğuk mağaralarına
korkuyu büyütürdü göz bebeklerim
kaçardım...

seni tanıdım daha sonra
para derdin servet derdin aşk derdin
nerde akşam orda sabah
gününü gün ederdin
ben ise ‘sevgi’ derdim sadece
sadece sevgi
yanaklarım ıslanırdı yağmur gülüşünle
bu kentin loş ışıklarında ağlardım
sen ise göz yaşlarıma inat
hep gülerdin
sevgiyi çiğneyip acılar yeşertirdin yüzümde
seni düşündükçe
avuçlarımı buz yalar
ellerini arardım...

yoktun ki sen
her gün ama her gün
her gece
oturup köşeme
sessiz sensiz
ve de çaresiz
umutları yakardım...
Abdullah Atay

Bilmek Gerek
Yar dudağı mühürse
Açmayı bilmek gerek
İki gönül bir ise
Uçmayı bilmek gerek...

Sevgiler bir tohumsa
Saçmayı bilmek gerek
Gönle girecek yari
Seçmeyi bilmek gerek...

Ömürler bir nehirse
Akmayı bilmek gerek
Hasret gurbet kahırsa
Çekmeyi bilmek gerek...

Dostluklar bir fidansa
Dikmeyi bilmek gerek
Ana bacı bir cansa
Bakmayı bilmek gerek...

O yar gonca bir gülse
Dermeyi bilmek gerek
Menzil ince bir yolsa
Varmayı bilmek gerek...

Eşe dosta göz yaşı
Dökmeyi bilmek gerek
Kalpteki kara taşı
Sökmeyi bilmek gerek...

Sevdanın yollarında
Koşmayı bilmek gerek
O yarin kollarında
Coşmayı bilmek gerek...

Yarin kaşı kemansa
Sürmeyi bilmek gerek
İnce belli ceylansa
Sarmayı bilmek gerek...


Yar dudağı kor ise
Yanmayı bilmek gerek
Sevda sende har ise
Sönmeyi bilmek gerek...

Dünyada malın çoksa
Bölmeyi bilmek gerek(zekatpaylaşım vb...)
Yanında yarin yoksa
Ölmeyi bilmek gerek...




İ
Abdullah Atay

Candostum Ayhan Uçar’a
Yurdumun şirin ilidir Erzincan.
Orada bir dost vardır; can gibi can.
Şiir akantürkü yakan sesinde
Damarlarda seller gibi coşar kan.

O’dur her kanayan yaraya derman.
Namerdekalleşe hiç vermez aman.
Kuş gibi gönülden gönüle konar.
Sevgikardeşlik yüreğinde harman.

Gecelere ay olurnur nur açar.
Gül gibi misgün gibi ışık saçar.
Sen bizlerlesinhep kalbimizdesin.
İnsanlığın dostusun AYHAN UÇAR! ..

9 Haziran 2004 -Mudurnu

Abdullah Atay
Abdullah Atay

Casus
'Telgrafın tellerine kuşlar mı konar'
Telgraf tellerine konan
Karanlıklara kanat çırpan
O kuşlar var ya
O kuşlar
Aklı kara fikri kara
O kara/kuşlar
Casuslarıymış meğerse
Emperyalist bir devletin…
Abdullah Atay

Çağrışımlar
her yağmurda
sen düşersin aklıma.
bir de yanağından süzülen
hüznün yaşları.
tek damlasında bile
inan boğulurum....

denize her bakışımda
seni görürüm dalgalarda.
gözlerin yakamoz yakamoz
içine daldığımda
can bulurum...

ne zaman altın başaklı
gün vurgunu ekinler görsem
leylak kokulu
o ipek saçlarında
savrulurum...

her günün batışında
beni senden ayıran
denizin ufkunda kaybolan
o gemiyi hatırlar
kahrolurum...

her ceylan inişinde suya
kapılırım korkuya
bir avcının namlusunda
sen değil de
ben vurulurum...

kısacası
ben seni bende bulurum...
Abdullah Atay

Çoban
kavalın yanık sesi
büyülüyor herkesi.
dertli dertli çalarsın
hülyalara dalarsın.

koyunun var kuzun var
kekik kokan yazın var.
sevdalanmış gönlünde
hasretlik var hüzün var.


bu yaz da geçti kurak
susuz kalanlara bak.
kurt kuş börtü böcek aç
inan ki onlar muhtaç.

açlık kokar nefesi
feryat figan hep sesi.
yavru bir ceylan ağlar
çaresizdir annesi...


sütün var bakraç bakraç
o canlar yesin sütlaç.
karınlar doyduğu an
ortalık bak sütliman.
Abdullah Atay