O'NEAL

Ne zaman eskiyor sevgiler
Ödenen bedellerin acısı geçince mi?

Yağmur yağıyor mutfak camındayım
Nasıl üşüdüğümü bilemezsin
Menekşelerim çiçek vermiyor artık anne
Söylediğin gibi hep dibinden su verdim ama
Şimdi telefon açsam sana
Sesini duymakta yetmiyor ki
Hep ayni cumleler.Babamlar nasil? Ilacini aldin mi? Nedenini bilmedigim bir aglamak var icimde
Bir yerlere sigdiramiyorum yuregimi
Bazen dalip giderdin mutfakta yemek yaparken tahta kasikla tencerenin basinda oylece
Ne dusunurdun acaba?
Ozlemek cok fena anne anlamak seni daha da...
Omuzlarim agriyarak uyaniyorum sabahlari
Benim kizimin omuzlarini ovmasina daha cok var
Gittikce sanami benziyorum ben?
Ya da 'annenin kaderi kiza' dedikleri dogru mu?
'Baban eskitir herseyi kizim 'demistin bir kez
Anlamamisim meger eskiyormus annecigim
Omzunu ovacak kalmiyormus meger ayni evin icinde
Şimdi duysan bunlari ne uzulursun mutsuz mu kizim diye coktan kendinden vazgecmis bir sesle
Mutsuz degilim de anne yagmura ve mutfagimdaki kedere care bulamiyorum
Evimi topluyor toz aliyor patlican kizartiyor televizyon seyrediyor aksam calan kapiyi aciyorum
Actigimi goren olmuyor
Pisirdigim yeniyor da guzel olmus denmiyor
Cay demleniyor demleniyor demleniyor...
Kederim mutfagimın her yerine yerlesiyor
Ah nasil eskiyor hersey anne nasil eskiyor
Eskilerimi de atmaya kiyamiyorum
Seni çok özlüyorum

Bana yasakladığın bahçeler sanada mı uzaktı hep Gidemeyişine ağladın mı sende
Ne zaman eskiyor sevgiler
Ödenen bedellerin acısı geçince mi?
İşte böyle kalbimde bir acı şarkılar seni söyler



iclal aydın

O'NEAL

Babama Selam Söyle

Karlı bir akşamdı ankara'da;
Son kez elele yürümüştük
Bitmesin istediğimiz yola.
Kısacık beraberliğimizin bütün anılarını sığdırmıştık.
Yazarsın bana demiştin.
Bende yazarım sana sık sık.
Ağlıyordum....
Sen görmeyesin diye kaldırmıyordum başımı.
Elimi daha sıkı tuttun
Anlıyordun....
Bu ayrılığa dayanmıyordu kalbim
Öğrettiğim çiçek adlarını unutma dedin
Kelebekleri kitap arasında kurutma
Sık sık fotoğraf çektir yolla bana
Kitaplarım sana emanet
İncitme kimseyi kin büyütme kalbinde...
Beni bekle...
Yol bitti gidiyordun artık; gittin
Sokakta gördüklerimi filmlerdeki aktörleri sen sandım bir süre
Kin büyütmedim kalbimde söz vermiştim sana diye
Kitaplarını okudum kelebeklerine dokunmadım
Öğrendiğim çiçek adlarına yenilerini ekledim
En çok fesleğeni çoban heybesini akşam sefasını sevdim.
Seni beklerken çok şey öğrendim
Yolunu gözlediğim sevdiğim ilk adam...
Nasıl olsa bulacaktır diye her görüşümde aynı sesle seslendim
Uçak babama selam söyle!
Beni kötü rüyalardan uyandıran sevdiğim ilk adam...
Bir bilsen seni nasıl özledim...
Kar yağıyor şimdi otuz yaşım bitti
Kitapların bende kelebekler gibi kar taneleri
Kendi yolumda yürürken hiç unutmadım o cümleyi;
Selamını aldım babacığım
Kin büyütmedim kalbimde....
Küçük kızının gözleri hala senin çiçeklerinde.
Uçak babama selam söyle!
Uçak babama selam söyle!
İclal Aydın

O'NEAL

Seni seviyordum ve senin haberin yoktu.

Saçlarını izliyordum uzaktan kulağının arkasına
düşüşü ve burnun herkesten başkaydı işte.
Güldüğün zaman yukarıya bakardın. Yukarı kalkan
başın ve gülen gözlerin vardı ne güzeldiler

Sen bilmiyordun ben seni seviyordum.

Kalbime sığmıyordu aklımdan geçenler. Duvarlara
vitrin camlarına kaldırımlara çarpıyordu. Geri döüyordu
çoğalarak. Senin sesini duyduğum masalarda erteliyordum
herşeyi her şeyi erteleyişim oluyordun. Kalp ağrısı
oluyordun birlikte soluduğumuz sokak isimleri oluyordun.
Mevsimler değişiyor ve büyüyorduk. Döemeçler geçiyor
köprüler göze alıyor ve bazen tekin olmayan suların
üzerinden atlıyorduk. Cesurduk Ufuk çizgisi maviydi
gün batımı hep turuncu ve kırmızıydı bütün karanfiller.

Ben seni seviyordum bilmiyordun.

Sevinçlerim oluyordun arasıra sen hiç bilmiyordun.
Sonra herhangi biri oldun. Bütün sevinçlerim bittikten
sonra yağmurlar yağdı serin haziran akşamları
Sonra bir gün uzaktan gördüm seni. Saçların
bana inat başın her şeye meydan okuyarak.
İşte yine aynı Kalbimi acıttın. Her zamanki gibi.
Değiştik sanıyordum.

Ve sen yine bilmiyordun.