dαяιυѕ

Varım

Varım...

Güz mevsimi mihricandan korkarım.
İkindi günü kadar kalan bir ömür
Hedefler uzaklaştı gayeler yarım.
En tatlı hülyaları gerçeklerde kaybettim
Yaşamanın en dibinde bir meskende beklerim.
İrinli tasları bal diyerek sundular
Bilmiyorum ben kendimi hangi yerde kaybettim.

Nelerin vardı vaadinde ey köhne dünya
Hangi amaçlarla yürümeye başladım.
Bitmez ihtirası koyduğunda gönlüme
O gönül ki aman vermezdi ölüme.
Ama/
Zaman geçti yavaş yavaş erimeye başladım.
Yaşamanın en dibinde bir meskende beklerim...

Ellerimi tutmadan uzatılan eller
Yüreğimi alıp gitti mihnet çeker gönüller.
Bir avuç zift uğruna yok olurken maviler
Bir nefeslik hayatın neresinde ben varım
Dün kü çocuk dünkü yiğit bu günkü ihtiyarım.
Sorarlar: Nasılsın?
İyiyim dostlar hem de çok çok iyi
Hayalimde tahtta tutar seyrederim maziyi.
Çok şükür bu günlerde nefesim var yaşıyorum.
Sizin anlayacağınız; yaşıyorum ve varım...