lazmusti

Anam Ölesim Geldi

Dokuz ay karnında emeğin verdin
En candan sevgiyi önüme serdin
Bizimle dünyan da unuttun derdin.
Özleyince anam diyesim geldi

Bebeğin ağladı koştun yanına
En içten duygunla kattın canına
Yavrum diye bastın beni bağrına
Hasretimden anam diyesim geldi.

Çocuk yaşta saldın beni gurbete
İçimde yangınlar ağlarım hasrete
Dünyayı tanıdım kızdım gıybete
Çaresizken anam diyesim geldi.

Gençlik çağlarımda yazdı kalemim
Sinem de taşınmaz yüktü elemim
Sılama ermezdi medet selamım
Yalnızlıktan anam diyesim geldi.

Dertleri yükledin bahtsız başıma
Bakmadın durmadan akan yaşıma
Gurbette öfkeyle çatan kaşıma.
Aldırmadan anam diyesim geldi

Gurbette gurbete tekrardan düştüm
Hasretim kanarken tırnakla eştim
Her gelen fırsatta sılama koştum.
Umutsuzca anam diyesim geldi.

Bir pazar sabahı buğulu gözüm
Ağlasam bir türlü dinlenmez sözüm
Kaderim böyleymiş yazılmış yazım
Ahu-zarda anam diyesim geldi.

Yirmibeş yıl olmuş gurbettir adım
Kimseler bilemez kalmamış tadım.
Kırıktır yıllardır kolum kanadım
Pes ederken anam diyesim geldi.

Pes etti ellerim tutmaz ki falım
Çaresiz kalmışım yeniktir halim
Ölürken gurbette ederim talim
Kurbanınım anam göresim geldi

Bitmiyor ne etsem kalmadı çare
Özlemim büyüdü uzağım yare
Gözyaşım arkadaş hasretlik sere
Gidiyorum anam ölesim geldi.

Mesut Öztürk