Kirli sarı duvara çivilenmiş, gri asık suratlı posta kutusuna baktım

**solemiyo** · 05-06-2007, 11:36

Kirli sarı duvara çivilenmiş

gri asık suratlı posta kutusuna baktım

Soğuk metal kutudan gökkuşağı fışkırıyordu sanki.
Loş bir boşluğun içinde

hem de yıllardan sonra
minik posta kutumda sarı bir zarf... Üzerinde pul.

Özlemişim! El yazısı görmeyi özlemişim meselâ...
Adımın

adresimin sevdiğim bir dost tarafından yazılmasını özlemişim.
Çocuk gibi sevindim. Bir süre açmaya kıyamadım zarfı

öylece bekledim.

Gözlerimi el yazısından almadım

alamadım. Seyrettim.
"s" biraz yamuktu

"b" desem sanki kelimeden ayrı gibi

bir başına.

Belli ki aceleyle yazılmıştı. Ama her harf bir dokunuştu.
Sarı zarfa dost eli değmişti

dost yüreği gezinmişti üzerinde.

İstanbul'un göğü grilere teslimken

sabah kuşları taze

yeşilli
yaprakların arasında kuru dal ararken

gün bulutlu

rüzgârlı ve gitgide sessizken gelivermişti.

Apartmanın girişindeki asık suratlı gri posta kutusu
bana göz kırptı sanki. Konuştu... Duydum!

Ne zamandır; hep ince uzun

dikdörtgen zarflar alıyordum. Bankalardan

taksitli kartların ekstreleri. Bir de telefon ve elektrik faturaları.

Mektup almayalı ne çok olmuş. Ne çok özlemişim el yazısıyla
yazılmış zarfları. Her biri aynı karakterde yazılmış

puntoları bile
değişmeyen zarflar hayatımı ne zaman işgal ettiler?
Ya

el yazılı zarflar nasıl minik ve çelimsiz adımlarla uzağıma
nasıl düştüler? Ve ben buna nasıl izin verdim.

Başka zaman olsa kendime kızardım. Bu kez öyle olmadı.
Kendimi anlamaya çalıştım. Affettim. Zarfi yavaş

yavaş açtım.
Sindire

sindire. Çizgisiz kağıda yazılmış

kat yerleri
özenle ayarlanmış mektubu şaşkınlıkla okşadım.

Sadece iki satırdı mektup: "Her gün mailleşmek yetmedi birden.
Ekrandan ekrana yaptığımız yazışmalar yetmedi.
Yıllar önceki gibi olsun istedim. Biliyor musun

sana mektup
gönderirken ben aslında kendimi tazeledim."

Yüreğim pır

pır etti. Gülümsedim!

Konu Seçenekleri
Yazdırılabilir Sümü Göster Sayfayı E-Mail'le gönder
Modları Göster
Normal Mod Ağaç Modununa Geç Otomatik Konu Moduna Geç

Okuduğunuz Konuya Benzer Konular
Konu	Konuyu Açan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
bitki sözlüğü	! Қ Â ĺ Π !	Bitki Dünyası	6	23-08-2008 04:22
güvercin türleri...	! Қ Â ĺ Π !	Hayvanlar Alemi	2	26-07-2008 11:51
god of war tam çözüm ps2	KeRTeNKeLe$*	Oyun Hileleri ve Püf Noktaları	6	17-06-2008 17:48

05-06-2007, 11:36	#1 (permalink)
solemiyo	Kirli sarı duvara çivilenmiş, gri asık suratlı posta kutusuna baktım Kirli sarı duvara çivilenmiş gri asık suratlı posta kutusuna baktım Soğuk metal kutudan gökkuşağı fışkırıyordu sanki. Loş bir boşluğun içinde hem de yıllardan sonra minik posta kutumda sarı bir zarf... Üzerinde pul. Özlemişim! El yazısı görmeyi özlemişim meselâ... Adımın adresimin sevdiğim bir dost tarafından yazılmasını özlemişim. Çocuk gibi sevindim. Bir süre açmaya kıyamadım zarfı öylece bekledim. Gözlerimi el yazısından almadım alamadım. Seyrettim. "s" biraz yamuktu "b" desem sanki kelimeden ayrı gibi bir başına. Belli ki aceleyle yazılmıştı. Ama her harf bir dokunuştu. Sarı zarfa dost eli değmişti dost yüreği gezinmişti üzerinde. İstanbul'un göğü grilere teslimken sabah kuşları taze yeşilli yaprakların arasında kuru dal ararken gün bulutlu rüzgârlı ve gitgide sessizken gelivermişti. Apartmanın girişindeki asık suratlı gri posta kutusu bana göz kırptı sanki. Konuştu... Duydum! Ne zamandır; hep ince uzun dikdörtgen zarflar alıyordum. Bankalardan taksitli kartların ekstreleri. Bir de telefon ve elektrik faturaları. Mektup almayalı ne çok olmuş. Ne çok özlemişim el yazısıyla yazılmış zarfları. Her biri aynı karakterde yazılmış puntoları bile değişmeyen zarflar hayatımı ne zaman işgal ettiler? Ya el yazılı zarflar nasıl minik ve çelimsiz adımlarla uzağıma nasıl düştüler? Ve ben buna nasıl izin verdim. Başka zaman olsa kendime kızardım. Bu kez öyle olmadı. Kendimi anlamaya çalıştım. Affettim. Zarfi yavaş yavaş açtım. Sindire sindire. Çizgisiz kağıda yazılmış kat yerleri özenle ayarlanmış mektubu şaşkınlıkla okşadım. Sadece iki satırdı mektup: "Her gün mailleşmek yetmedi birden. Ekrandan ekrana yaptığımız yazışmalar yetmedi. Yıllar önceki gibi olsun istedim. Biliyor musun sana mektup gönderirken ben aslında kendimi tazeledim." Yüreğim pır pır etti. Gülümsedim!