Bu Kalem

**..::GeLSeYDiN::..** · 21-05-2007, 20:15

BU KALEM

Her yalnız anımda sırdaşım oldu

İçimi kâğıda döktü bu kalem.
Kimi eğlendirdi

kimi güldürdü

Kimi yaraya tuz ekti bu kalem.

Ne olup bittiyse her şeyi gördü
Yanlışa uzanan elleri kırdı
Uymadı batıla

Hakkı haykırdı

Hep doğrudan yana çıktı bu kalem.

Dönmez o

rüzgârın estiği yöne
Ayak uyduramaz kaygan zemine
Yazdığı doğrular battı kimine

Kimi sahibini yaktı bu kalem.

Gönül bahçesinden muhabbet derin

Alın

kıymetini bilene verin
Ayrık otlarının

çatlak seslerin

Hep çanlarına ot tıktı bu kalem.

Haklıya

çalınan hakkını verdi
Mazlumu savundu

zalimi yerdi
Batılı haklayıp yerlere serdi

Küfür kalesini yıktı bu kalem.

Kin ve nefret yalan

sevgidir gerçek
İnsan olan kadir-kıymet bilecek
Dostlara sunulan bir buket çiçek

Düşmana atılan oktu bu kalem.

Onlarla huzuru bulurdu cihan
Onlarsız bu dünya karanlık

zindan
Nice gönül ehli insan ardından

Ağladı

gözyaşı döktü bu kalem.

Mürekkebi mermi

her harfi gülle
Geri adım atmaz

gitse de kelle
Sesini duyurdu yedi düvele

Bu Hakkın sesiydi

Hak’tı bu kalem.

O

asla kem gözle bakmazdı ele
Dikenine rağmen su verdi güle
Dostluğa susayan cümle gönüle

Sevgi seli oldu

aktı bu kalem.

Konu Seçenekleri
Yazdırılabilir Sümü Göster Sayfayı E-Mail'le gönder
Modları Göster
Normal Mod Ağaç Modununa Geç Otomatik Konu Moduna Geç

Okuduğunuz Konuya Benzer Konular
Konu	Konuyu Açan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Hababam Sinifi Hİkayelerİ Kesİn Okuyun Çok Komİk..	GEORGE	Çöp Forum	2	04-04-2008 18:09
Yazıyor Kalem	..::GeLSeYDiN::..	Şiirler	0	07-12-2007 17:58
Eli kalem tutan şiir yazıyor	lazmusti	Şiirler	0	01-11-2007 07:42
Kalem Kalem Gözyaşı	dαяιυѕ	Şiirler	0	11-08-2007 07:53
Hababam Sinifi Hİkayelerİ Kesİn Okuyun Çok Komİk..	GEORGE	Çöp Forum	0	08-05-2007 18:01

21-05-2007, 20:15	#1 (permalink)
..::GeLSeYDiN::..	Bu Kalem BU KALEM Her yalnız anımda sırdaşım oldu İçimi kâğıda döktü bu kalem. Kimi eğlendirdi kimi güldürdü Kimi yaraya tuz ekti bu kalem. Ne olup bittiyse her şeyi gördü Yanlışa uzanan elleri kırdı Uymadı batıla Hakkı haykırdı Hep doğrudan yana çıktı bu kalem. Dönmez o rüzgârın estiği yöne Ayak uyduramaz kaygan zemine Yazdığı doğrular battı kimine Kimi sahibini yaktı bu kalem. Gönül bahçesinden muhabbet derin Alın kıymetini bilene verin Ayrık otlarının çatlak seslerin Hep çanlarına ot tıktı bu kalem. Haklıya çalınan hakkını verdi Mazlumu savundu zalimi yerdi Batılı haklayıp yerlere serdi Küfür kalesini yıktı bu kalem. Kin ve nefret yalan sevgidir gerçek İnsan olan kadir-kıymet bilecek Dostlara sunulan bir buket çiçek Düşmana atılan oktu bu kalem. Onlarla huzuru bulurdu cihan Onlarsız bu dünya karanlık zindan Nice gönül ehli insan ardından Ağladı gözyaşı döktü bu kalem. Mürekkebi mermi her harfi gülle Geri adım atmaz gitse de kelle Sesini duyurdu yedi düvele Bu Hakkın sesiydi Hak’tı bu kalem. O asla kem gözle bakmazdı ele Dikenine rağmen su verdi güle Dostluğa susayan cümle gönüle Sevgi seli oldu aktı bu kalem.