“Beni sakın unutmayın!”

~~**NΣFΣS**~~ · 11-08-2008, 22:50

“Beni sakın unutmayın!”

Peygamber efendimiz ve Hz. Hadice’nin kervanı hazırlandı. Mekkeliler yakınlarıyla vedalaşmak üzere büyük kalabalıklar hâlinde toplandılar. Ebu Talip de oradaydı. Resulullah efendimizin mübarek gözlerinden inci gibi yaşlar döküldü ve buyurdu ki:
- Beni sakın unutmayın! Gurbet elde gam ve keder çektiğimi yâd eyleyin.
Bu sözleri işitenlerin hepsi ağlaştı. Nihayet kervan yürüyüp Mekke görünmez olunca Meysere aldığı emir üzerine kıymetli elbiseleri sevgili Peygamberimize giydirdi. Çeşitli kumaşla örtülmüş ve pek güzel süslenmiş deveye bindirdi. Yularını da kendi eline aldı.
Bu yolculukta kervandakiler âlemlere rahmet olarak gönderilen sevgili Peygamberimizin üzerinde Onu gölgeleyen bir bulutun ve kuş şekline giren iki meleğin Onunla birlikte sefer bitinceye kadar hareket ettiğini gördüler.
Yolda yürüyemeyecek derecede yorulup kervandan geri kalan iki devenin ayaklarını eliyle sığamasından sonra develerin birden süratlenmesi gibi ince hâllerini görünce Onu son derece sevip şanının çok yüce olacağını anladılar.
Meysere Resulullah efendimizde gördüğü ve hakkında duyduğu her şeyi zihnine nakşediyor ve Ona olan hayranlığı gitgide artıyordu. Meysere’nin kalbinde Âlemlerin Efendisine karşı büyük bir muhabbet hasıl olmuştu. Artık Ona zevkle ve hürmetle hizmet ediyor en küçük bir işaretini büyük bir aşkla yerine getiriyordu.
Götürülen mallar satılmış Peygamber efendimizin bereketiyle her zamankinden kat kat fazla kâr edilmişti. Kervan dönüşe geçti. Merr-uz-zahran mevkiine geldikleri zaman Meysere sevgili Peygamberimize Mekke’ye müjde haberi götürmesini teklif etti. Efendimiz de kabul buyurarak kervandan ayrılıp Mekke’ye doğru devesini süratlendirdi.
Nefise binti Müniyye Hatun anlatır: “Kervanın gelme zamanı yaklaşmıştı. Hadice Hatun her gün hizmetçileriyle evinin üzerine çıkıp kervanın yollarını beklerdi. Böyle bir gün Hadice’nin yanında idim. Ansızın uzaktan deveye binmiş bir kimse göründü. Üzerinde bir bulut ve kuş şekline girmiş iki melek Ona gölge yapıyor Peygamberimizin mübarek alnındaki nur ay gibi parlıyordu. Hadice Hatun gelenin kim olduğunu anlayıp ferahladı. Fakat bilmezlikten gelip “Bu sıcak günde gelen kim olabilir?” diye sordu. Hizmetçiler; “Bu gelen Muhammed-ül-Emin’e benzer” dediler ve gördüklerinden dolayı hayrete düştüler. Az sonra Resul-i ekrem efendimiz Hadice validemizin yanına geldi ve durumu anlattı. Verdiği müjde ile onu çok sevindirdi...

Konu Seçenekleri
Yazdırılabilir Sümü Göster Sayfayı E-Mail'le gönder
Modları Göster
Normal Mod Ağaç Modununa Geç Otomatik Konu Moduna Geç

Okuduğunuz Konuya Benzer Konular
Konu	Konuyu Açan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
kız tavLamayoLLarı	♣мeятну♣	Komik ve Geyik	8	12-10-2008 22:21
Sakın Gitme..!!	ΛΥSIMΛ	Aşk Bölümü	0	24-07-2008 16:57
Sakın, Sakın, Sakın Ha - Nez	Go†hicRock	Nota - Akor - Tab	0	10-05-2008 01:44
Sakın Dönme - Cem Karaca	Go†hicRock	Nota - Akor - Tab	0	10-05-2008 01:43
Ağlama Sakın	solemiyo	Şiirler	0	05-06-2007 22:24

11-08-2008, 22:50	#1 (permalink)
~~NΣFΣS~~	“Beni sakın unutmayın!” “Beni sakın unutmayın!” Peygamber efendimiz ve Hz. Hadice’nin kervanı hazırlandı. Mekkeliler yakınlarıyla vedalaşmak üzere büyük kalabalıklar hâlinde toplandılar. Ebu Talip de oradaydı. Resulullah efendimizin mübarek gözlerinden inci gibi yaşlar döküldü ve buyurdu ki: - Beni sakın unutmayın! Gurbet elde gam ve keder çektiğimi yâd eyleyin. Bu sözleri işitenlerin hepsi ağlaştı. Nihayet kervan yürüyüp Mekke görünmez olunca Meysere aldığı emir üzerine kıymetli elbiseleri sevgili Peygamberimize giydirdi. Çeşitli kumaşla örtülmüş ve pek güzel süslenmiş deveye bindirdi. Yularını da kendi eline aldı. Bu yolculukta kervandakiler âlemlere rahmet olarak gönderilen sevgili Peygamberimizin üzerinde Onu gölgeleyen bir bulutun ve kuş şekline giren iki meleğin Onunla birlikte sefer bitinceye kadar hareket ettiğini gördüler. Yolda yürüyemeyecek derecede yorulup kervandan geri kalan iki devenin ayaklarını eliyle sığamasından sonra develerin birden süratlenmesi gibi ince hâllerini görünce Onu son derece sevip şanının çok yüce olacağını anladılar. Meysere Resulullah efendimizde gördüğü ve hakkında duyduğu her şeyi zihnine nakşediyor ve Ona olan hayranlığı gitgide artıyordu. Meysere’nin kalbinde Âlemlerin Efendisine karşı büyük bir muhabbet hasıl olmuştu. Artık Ona zevkle ve hürmetle hizmet ediyor en küçük bir işaretini büyük bir aşkla yerine getiriyordu. Götürülen mallar satılmış Peygamber efendimizin bereketiyle her zamankinden kat kat fazla kâr edilmişti. Kervan dönüşe geçti. Merr-uz-zahran mevkiine geldikleri zaman Meysere sevgili Peygamberimize Mekke’ye müjde haberi götürmesini teklif etti. Efendimiz de kabul buyurarak kervandan ayrılıp Mekke’ye doğru devesini süratlendirdi. Nefise binti Müniyye Hatun anlatır: “Kervanın gelme zamanı yaklaşmıştı. Hadice Hatun her gün hizmetçileriyle evinin üzerine çıkıp kervanın yollarını beklerdi. Böyle bir gün Hadice’nin yanında idim. Ansızın uzaktan deveye binmiş bir kimse göründü. Üzerinde bir bulut ve kuş şekline girmiş iki melek Ona gölge yapıyor Peygamberimizin mübarek alnındaki nur ay gibi parlıyordu. Hadice Hatun gelenin kim olduğunu anlayıp ferahladı. Fakat bilmezlikten gelip “Bu sıcak günde gelen kim olabilir?” diye sordu. Hizmetçiler; “Bu gelen Muhammed-ül-Emin’e benzer” dediler ve gördüklerinden dolayı hayrete düştüler. Az sonra Resul-i ekrem efendimiz Hadice validemizin yanına geldi ve durumu anlattı. Verdiği müjde ile onu çok sevindirdi...