Heuristik

özgül sorunların çözümü için kullanılan bir bilişsel süreçtir. Terim

eğitim alanında bir öğrenciye

öğretilmek istenen şeyi onun bulmasını sağlama yöntemini veya bilimler sisteminde

olayların keşfini konu alan bilim dalını ifade etmek için kullanılmaktadır.
Heuristik terimi

sorunlar karşısında doğruluğu kesin olmayan

ama çoğu kez etkili görünen bir takım cevaplar oluşturma yollarım işaret etmektedir. Bu yollar

etkili olmadıklarında

sistematik yargı yanlılıklarına (bias) yol açmaktadırlar. Bu anlamda heuristik kavramı

yargı yanlılıklarına göndermektedir.
Sosyal psikolojide (Tversky ve Kahneman

1974; Kahneman Slovic ve Tversky

1982)

günlük psikoloji alanında kullanılmaktadır. Heuristikler

özellikle belirsizlik durumlarında karar verme söz konusu olduğunda

bireylerin spesifik problemleri çözmek üzere kullandıkları bilişsel süreçlerdir.
Bu süreçler içersinde

çoğu kez çaba ekonomisi uygulanmakta ve kısa yoldan

basitleştirici stratejiler izlenmektedir. Örneğin

veri veya enformasyonların tümü dikkate alınmamakta

yetersiz verilerle yetinilmekte

tüm seçenekler gözden geçirilmemektedir. Sonunda az çok kabul edilebilir

fakat yanlı sonuçlara ulaşılmaktadır.
Bu açıdan zihinsel kestirmeler olarak beliren heuristikler

rasyonel yaklaşımlarla karşıtlık göstermektedir. Bunun klasik bir örneği vardır. Diyelim ki size

kilitli bir kapıyı açmak üzere

doğru anahtarın da içinde bulunduğu bir tomar anahtar verilse

heuristiklerden birisi

kilidin şekline bakarak buna benzer görünen anahtarları denemek olabilir. Rasyonel tutum ise anahtarları bir bir denemektir. Birinci halde kısa yoldan bir çözüm bulunabilir veya bulunamaz. Ama ikinci halde

çözüm kesindir.
Araştırmacılara göre en sık rastlanılan heuristikler

örnekleme

kolay ulaşma

simülasyon ve referans heuristikleridir. Örnekleme heuristikleri (representativeness heuristic) durumunda

bir kategorinin öğelerine ilişkin istatistiksel enformasyonları dikkate almayıp özel bir niteliğe ağırlık verilmesi ve benzerliklerin öne çıkarılması söz konusudur. Bunun klasik örneği

avukatlar ve mühendisler deneyidir. Bu deneyde bir grup deneğe

belirli bir popülasyonda avukatların oranının % 30

mühendislerinkinin % 70 olduğu bilgisi verilmektedir.
Ardından bu popülasyondan bir kişinin portresi çizilmektedir; "Kemal Bey 40 yaşında

evli ve üç çocuk babası. Yerel politikayla ilgileniyor ve el yazması kitap koleksiyonu yapıyor. Tartışmayı seviyor ve güzel konuşuyor. Sizce Kemal Bey'in avukat olma olasılığı nedir?". Deneklerin çoğunluğu

Kemal Bey'in avukat olma olasılığını %90 olarak tahmin etmektedir.
İkincisi

kolay ulaşma heuristikleridir (availability heuristic). Burada bir bütün içersinde çeşitli öğelerin bulunma frekanslarını dikkate almak yerine bulunması kolay öğeleri öne çıkarmak söz konusudur (Örneğin bir denek grubuna

k harfinin Türkçe'de kullanılma oranları verilse ve ardından

bu harfin

sözcüklerin ilk veya üçüncü harfi olarak bulunma olasılıklarından hangisinin daha yüksek olduğu sorulsa

söz konusu heuristik nedeniyle denekler

muhtemelen birinci harf olma olasılığının daha yüksek olduğunu öne süreceklerdir. Veya etrafınızda birkaç kişide belirli bir marka arabanın bulunduğunu dikkate alarak

bu markanın daha popüler olduğunu söylüyorsunuz.
Üçüncüsü

simülasyon heuristikleridir. Bunlar gelecekte olacak veya geçmişte olmuş olan bir şeyi belirlemek söz konusu olduğunda kullanılırlar. Örneğin bir arkadaşınızla randevunuza geç kaldınız. Size sorulsa "arkadaşınız ne yapmıştır?". Bu soruya

cevap vermek için

daha Önce

onun çeşitli durumlarda tanık olduğunuz tepkilerini dikkate alarak bir tür simülasyon yaparsınız. Muhtemel seçenekleri saptar (beklememe

öfkelenme

küsme

kaygılanma) ve yargınızı verirsiniz.
Dördüncüsü referans heuristikleridir. Bunlar

hakkında hiçbir enformasyona sahip olunmayan konularda

daha önceden bilinen bir referans noktasından hareketle yargıda bulunmayı ifade ederler. Burada

bilgi sahibi olmadığınız bir konuda

belleğinizde mevcut bir veriyi

'demirleme' noktasını ya da kıyas noktasını temel alarak tahminde bulunuyorsunuz.
Örneğin herhangi bir kişinin fiziksel olarak ne kadar aktif olduğunu belirlemek için kendi fiziksel faaliyet düzeyinizi ölçü olarak alabilirsiniz. Veya 'şahsen görmediğiniz bir futbol maçında kaç seyirci olduğunu tahmin için

daha önceki bir bilginizi (maç yapan takımın popülerliği veya daha önce gördüğünüz bir karşılaşma

vb.) kullanabilirsiniz.
Yukarda özetlenen dört heuristik dışında

çeşitli yazarlar tarafından karar verme ve problem çözümü konusunda ortaya konmuş başka heuristikler de vardır; örneğin araştırma heuristikleri gibi.