Buna Arapça'da "sihir" adı da verilir. Bir insanı istenilen şeyi yapmağa sevk eden gizli kuvvet tabiata aykırı haller vücuda getiren etkiler. Bunları yapanlara "büyücü" denilir. Büyüyü şöyle tarif etmek mümkündür. Herhangi bir çıkar uğruna başkasına zarar vermeye yönelik meşru olmayan yollarla bir takım gizli kuvvetleri yönlendirerek yapılan ve gerçeğe uymayan gözbağcılık düzenbazlık oyunculuk şeklindeki işler. Gözbağcılık düzenbazlık gibi oyunlarla insanları aldatan kişiye büyücü bu kişilerin yaptığı işe büyü bu işin meslek haline getirilmesine de büyücülük denir. Büyücülük İslâm'dan önce Araplar'da Rumlar'da Hintliler'de Mısırlılar'da yaygın idi. Özellikle Hz. Musa zamanında büyücülük itibarlı bir meslek idi. Hz. Süleyman zamanında da yaygındı. Büyünün kendine göre özellikleri ve çeşitleri vardır.
Kara büyü: Asıl sihir bu olup bazı kimseler perilerin ve özellikle şeytanların müdahalesiyle tabiatüstü bir takım fiiller yapabilecekleri iddiasındadırlar.
Mecaz yoluyla büyü: Anlaşılamaz akıldan hariç şey demektir.
Beyaz yahut (tabii) büyü: Zahiren acaip fakat aslında tabii sebeplerle meydana gelmiş bir takım fiiller yapmak sanatıdır. Hokkabaz kuleleri gibi.
İslâm toplumlarında sihir: Müslümanlardan bazıları büyüde Yahudilerden Suriyeliler'den İranlılar'dan Keldânîler'den ve Yunanlılar'dan ders almışlardır. Tütsü tılsım muska cadılık fala bakmak vs. hep oralardan gelmiştir. Müslümanlar cinlere inandıkları için bu inanç sihre inanmaya da yolaçabiliyordu. Rasûlullah (s.a.s.) "isabet-i ayn"a yılan sokması ve genellikle hastalıklara karşı rukyayı yani duayı caiz görmüştür. Fakat büyü ile Hz. Peygamber'in (s.a.s.) duası arasında hiçbir ilişki yoktur. Bir takım fal kitapları vardır ki kelime ve harflerin suretiyle geleceği bilmeye çalışırlar.
Büyü ve büyücülük İslâm'da yasaklanmıştır. Kur'an-ı Kerîm'de büyücülerin iflah olmayacağı (Tâhâ 20/69) belirtilmiştir. Kâfirler kendilerini haklı çıkarabilmek Allah'ın elçilerini yalanlamak için onları büyücülükle büyü yapmakla suçlamışlardır. Büyücülükle suçlananlar arasında Hz. İsa (es-Sâf 61/6); Hz. Musa (ez-Zuhruf 43/49); (ez-Zâriyat 51/39) Hz. Süleyman (el-Bakara 2/102) Hz. Muhammed (el-Hicr 15/6) zikredilmektedir. Başka bir ayette inanmayan kişilerin bütün peygamberleri büyücülükle suçladıkları görülmektedir (ez-Zâriyat 51/52). Hz. Peygamber (s.a.s.) bir hadisinde yedi şeyden sakınınız" buyururken ikinci sırada "sihir yapmayı" zikretmiştir. (Buhârî Iiasâya 23; Müslim İman144). Başka bir hadiste büyü yapan kişinin küfre girdiğini belirtmiştir. Muhabbet için efsun yapmanın ipliğe okumanın büyü yapmanın şirk olduğunu da belirtmiştir (Nesâî Tahrim 19). Büyüye inanan kişinin Cennet'e giremeyeceği de (Ahmed İbn Hanbel II 83; IV 399) belirtilmiştir.
Başka bir hadiste de büyücüye müneccime gaibden haber veren kimseye inanan kişinin Kur'an'ı inkâr etmiş olduğu belirtilmektedir. (Ebû Davûd Tıp 21).