Islam Birliği Müjdesi 2

**! Қ Â ĺ Π !** · 23-11-2007, 13:08

İSLAM

BİRLİĞİ MÜJDESİ 2

1. BÖLÜM

Giriş
Büyük İslam alimi Bediüzzaman Said
Nursi hazretleri 1911 senesinde Şam’daki Cami-i Emevi'de
verdiği ünlü hutbesinde şöyle demişti: “Bu zamanın en büyük
farz vazifesi ittihad-ı İslâmdır.” (Hutbe-i Şamiye
s. 90)
Bediüzzaman'ın bunu söylediği devirde büyük Osmanlı imparatorluğu
yıkılmak üzereydi. Yıkıldığında içinden onlarca farklı devlet
çıktı ve bunların büyük bölümü Batılı güçlerin sömürgeleri
haline geldiler. Osmanlı yönetimi altında asırlarca huzur
ve barış bulmuş olan Ortadoğu İsrail'in de bölgeye girmesiyle
tam bir kaos ve çatışma diyarı haline geldi. Aralarında hiç
bir zaman anlaşamayan ve giderek farklı siyasi kamplara ayrılan
İslam ülkeleri bu parçalanmışlığın acı sonuçlarını 20. yüzyılda
yaşadılar.
Kısacası Bediüzzaman Müslümanların siyasi ekonomik ve kültürel
sorunlarının birlik yokluğundan kaynaklandığını görmüş ve
gelişen olaylar da onu doğrulamıştı.
Ancak Bediüzzaman Müslümanların içine düştükleri durumun
bir "fetret devri" olduğunu ve yakında biteceğini
de görüyordu. İmanın ona kazandırdığı basiretle tüm Müslümanlara
müjde vermişti: "Ümitvar olunuz. Şu istikbal inkılabatı
içinde en yüksek gür seda İslamın sedası olacaktır..."
Tüm Müslümanlara müjdelemek isteriz ki Üstad'ın haber verdiği
o istikbal artık çok yaklaşmıştır. Bugün hem İslam dünyanın
"en gür sedası" olma yolundadır; hem de onun en
büyük vazife olarak gösterdiği "ittihad-ı İslam"
yani İslam Birliği yaklaşmaktadır.

İslam
Dünyasının Durumu
Bugün İslam dünyasının durumu değerlendirildiğinde ilk dikkati
çekecek özelliklerden birisi Müslümanların kendi aralarındaki
parçalanmışlığı olacaktır. Kimi İslam ülkeleri arasında derin
anlaşmazlık ve ihtilaflar vardır. Hatta yakın geçmişte İran-Irak
Savaşı Irak'ın Kuveyt'i işgali Pakistan-Bangladeş Savaşı
gibi Müslüman ülkeler arasında geçen savaşlar yaşanmıştır.
Müslüman ülkelerde çoğunlukla etnik ve siyasi sorunlar nedeniyle
yaşanan iç savaş ve çatışmalar da -örneğin Afganistan'da
Yemen'de Lübnan'da Irak'ta veya Cezayir'de olduğu gibi-
İslam dünyasının olması gerektiği gibi olmadığını göstermektedir.
Öte yandan İslam dünyasının dört bir yanında birbirinden son
derece farklı dini yorumlar görüşler ve modeller hakimdir.
Neyin gerçekten İslam'a uygun neyin de aykırı olduğunu belirleyecek
bu konuda dünya Müslümanlarının geneline yön verecek onları
uzlaştırabilecek merkezi bir otorite yoktur. Katoliklerin
Vatikan'ı Ortodoks Hıristiyanların Patrikhaneleri vardır
ama İslam dünyasında dini bir birlik ve merkez bulunmamaktadır.

Oysa İslam ahlakının özünde birlik vardır. Peygamberimiz Hz.
Muhammed (sav)'in vefatının ardından İslam dünyası hep Hilafet
makamı tarafından yönlendirilmiş bu makam Müslümanların dini
konulardaki yol göstericisi olmuştur.

Günümüzde de İslam dünyasının tümüne yol gösterecek çağdaş
bir merkezi otorite kurulabilir. Avrupa Birliği'ne benzer
bir biçimde demokratik esaslara ve hukukun üstünlüğü prensibine
dayanan merkezi bir İslami otoritenin ve bir İslam Birliği'nin
kurulması İslam dünyasının mevcut sorunlarının giderilmesinde
çok önemli bir adım olacaktır.

Eğer bundan 20 30 40 veya 50 yıl öncesinde olsaydık o
zaman böyle bir "İslam Birliği"nden söz etmek çok
daha zor olurdu. Çünkü ne dünyanın ne de İslam dünyasının
durumu böyle bir birliğin oluşması için gerekli şartları
taşımıyordu. Aksine böyle bir birliğin kurulmasına engel
olabilecek pek çok şart vardı. Ancak dünya 1980'lerden itibaren
bir dizi değişim geçirdi ve bunlar bir İslam Birliği'nden
söz etmeyi ve bunun kurulması için çalışmayı mümkün kıldı.

Bunların ilki Müslümanların özgürleşmesidir.

1. BÖLÜM

Giriş
Büyük İslam alimi Bediüzzaman Said
Nursi hazretleri 1911 senesinde Şam’daki Cami-i Emevi'de
verdiği ünlü hutbesinde şöyle demişti: “Bu zamanın en büyük
farz vazifesi ittihad-ı İslâmdır.” (Hutbe-i Şamiye
s. 90)
Bediüzzaman'ın bunu söylediği devirde büyük Osmanlı imparatorluğu
yıkılmak üzereydi. Yıkıldığında içinden onlarca farklı devlet
çıktı ve bunların büyük bölümü Batılı güçlerin sömürgeleri
haline geldiler. Osmanlı yönetimi altında asırlarca huzur
ve barış bulmuş olan Ortadoğu İsrail'in de bölgeye girmesiyle
tam bir kaos ve çatışma diyarı haline geldi. Aralarında hiç
bir zaman anlaşamayan ve giderek farklı siyasi kamplara ayrılan
İslam ülkeleri bu parçalanmışlığın acı sonuçlarını 20. yüzyılda
yaşadılar.
Kısacası Bediüzzaman Müslümanların siyasi ekonomik ve kültürel
sorunlarının birlik yokluğundan kaynaklandığını görmüş ve
gelişen olaylar da onu doğrulamıştı.
Ancak Bediüzzaman Müslümanların içine düştükleri durumun
bir "fetret devri" olduğunu ve yakında biteceğini
de görüyordu. İmanın ona kazandırdığı basiretle tüm Müslümanlara
müjde vermişti: "Ümitvar olunuz. Şu istikbal inkılabatı
içinde en yüksek gür seda İslamın sedası olacaktır..."
Tüm Müslümanlara müjdelemek isteriz ki Üstad'ın haber verdiği
o istikbal artık çok yaklaşmıştır. Bugün hem İslam dünyanın
"en gür sedası" olma yolundadır; hem de onun en
büyük vazife olarak gösterdiği "ittihad-ı İslam"
yani İslam Birliği yaklaşmaktadır.

İslam
Dünyasının Durumu
Bugün İslam dünyasının durumu değerlendirildiğinde ilk dikkati
çekecek özelliklerden birisi Müslümanların kendi aralarındaki
parçalanmışlığı olacaktır. Kimi İslam ülkeleri arasında derin
anlaşmazlık ve ihtilaflar vardır. Hatta yakın geçmişte İran-Irak
Savaşı Irak'ın Kuveyt'i işgali Pakistan-Bangladeş Savaşı
gibi Müslüman ülkeler arasında geçen savaşlar yaşanmıştır.
Müslüman ülkelerde çoğunlukla etnik ve siyasi sorunlar nedeniyle
yaşanan iç savaş ve çatışmalar da -örneğin Afganistan'da
Yemen'de Lübnan'da Irak'ta veya Cezayir'de olduğu gibi-
İslam dünyasının olması gerektiği gibi olmadığını göstermektedir.
Öte yandan İslam dünyasının dört bir yanında birbirinden son
derece farklı dini yorumlar görüşler ve modeller hakimdir.
Neyin gerçekten İslam'a uygun neyin de aykırı olduğunu belirleyecek
bu konuda dünya Müslümanlarının geneline yön verecek onları
uzlaştırabilecek merkezi bir otorite yoktur. Katoliklerin
Vatikan'ı Ortodoks Hıristiyanların Patrikhaneleri vardır
ama İslam dünyasında dini bir birlik ve merkez bulunmamaktadır.

Oysa İslam ahlakının özünde birlik vardır. Peygamberimiz Hz.
Muhammed (sav)'in vefatının ardından İslam dünyası hep Hilafet
makamı tarafından yönlendirilmiş bu makam Müslümanların dini
konulardaki yol göstericisi olmuştur.

Günümüzde de İslam dünyasının tümüne yol gösterecek çağdaş
bir merkezi otorite kurulabilir. Avrupa Birliği'ne benzer
bir biçimde demokratik esaslara ve hukukun üstünlüğü prensibine
dayanan merkezi bir İslami otoritenin ve bir İslam Birliği'nin
kurulması İslam dünyasının mevcut sorunlarının giderilmesinde
çok önemli bir adım olacaktır.

Eğer bundan 20 30 40 veya 50 yıl öncesinde olsaydık o
zaman böyle bir "İslam Birliği"nden söz etmek çok
daha zor olurdu. Çünkü ne dünyanın ne de İslam dünyasının
durumu böyle bir birliğin oluşması için gerekli şartları
taşımıyordu. Aksine böyle bir birliğin kurulmasına engel
olabilecek pek çok şart vardı. Ancak dünya 1980'lerden itibaren
bir dizi değişim geçirdi ve bunlar bir İslam Birliği'nden
söz etmeyi ve bunun kurulması için çalışmayı mümkün kıldı.

Bunların ilki Müslümanların özgürleşmesidir.

Konu Seçenekleri
Yazdırılabilir Sümü Göster Sayfayı E-Mail'le gönder
Modları Göster
Normal Mod Ağaç Modununa Geç Otomatik Konu Moduna Geç

Okuduğunuz Konuya Benzer Konular
Konu	Konuyu Açan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Islam Birliği Müjdesi 1	! Қ Â ĺ Π !	İslam ve Din Bölümü	0	23-11-2007 13:22
İSLAM BİRLİĞİ(nasil bir birlik?)	! Қ Â ĺ Π !	İslam ve Din Bölümü	0	23-11-2007 13:18
İSLAM BİRLİĞİ -Türkiye'ye Düşen Görev	! Қ Â ĺ Π !	İslam ve Din Bölümü	0	23-11-2007 13:09
(5. bölüm: İslam Birliği Kurulduğunda...)	! Қ Â ĺ Π !	İslam ve Din Bölümü	0	23-11-2007 12:11
Sigortacılık Kanunu	O'NEAL	Hukuk	0	14-10-2007 17:34

23-11-2007, 13:08	#1 (permalink)
! Қ Â ĺ Π !	Islam Birliği Müjdesi 2 İSLAM BİRLİĞİ MÜJDESİ 2 1. BÖLÜM Giriş Büyük İslam alimi Bediüzzaman Said Nursi hazretleri 1911 senesinde Şam’daki Cami-i Emevi'de verdiği ünlü hutbesinde şöyle demişti: “Bu zamanın en büyük farz vazifesi ittihad-ı İslâmdır.” (Hutbe-i Şamiye s. 90) Bediüzzaman'ın bunu söylediği devirde büyük Osmanlı imparatorluğu yıkılmak üzereydi. Yıkıldığında içinden onlarca farklı devlet çıktı ve bunların büyük bölümü Batılı güçlerin sömürgeleri haline geldiler. Osmanlı yönetimi altında asırlarca huzur ve barış bulmuş olan Ortadoğu İsrail'in de bölgeye girmesiyle tam bir kaos ve çatışma diyarı haline geldi. Aralarında hiç bir zaman anlaşamayan ve giderek farklı siyasi kamplara ayrılan İslam ülkeleri bu parçalanmışlığın acı sonuçlarını 20. yüzyılda yaşadılar. Kısacası Bediüzzaman Müslümanların siyasi ekonomik ve kültürel sorunlarının birlik yokluğundan kaynaklandığını görmüş ve gelişen olaylar da onu doğrulamıştı. Ancak Bediüzzaman Müslümanların içine düştükleri durumun bir "fetret devri" olduğunu ve yakında biteceğini de görüyordu. İmanın ona kazandırdığı basiretle tüm Müslümanlara müjde vermişti: "Ümitvar olunuz. Şu istikbal inkılabatı içinde en yüksek gür seda İslamın sedası olacaktır..." Tüm Müslümanlara müjdelemek isteriz ki Üstad'ın haber verdiği o istikbal artık çok yaklaşmıştır. Bugün hem İslam dünyanın "en gür sedası" olma yolundadır; hem de onun en büyük vazife olarak gösterdiği "ittihad-ı İslam" yani İslam Birliği yaklaşmaktadır. İslam Dünyasının Durumu Bugün İslam dünyasının durumu değerlendirildiğinde ilk dikkati çekecek özelliklerden birisi Müslümanların kendi aralarındaki parçalanmışlığı olacaktır. Kimi İslam ülkeleri arasında derin anlaşmazlık ve ihtilaflar vardır. Hatta yakın geçmişte İran-Irak Savaşı Irak'ın Kuveyt'i işgali Pakistan-Bangladeş Savaşı gibi Müslüman ülkeler arasında geçen savaşlar yaşanmıştır. Müslüman ülkelerde çoğunlukla etnik ve siyasi sorunlar nedeniyle yaşanan iç savaş ve çatışmalar da -örneğin Afganistan'da Yemen'de Lübnan'da Irak'ta veya Cezayir'de olduğu gibi- İslam dünyasının olması gerektiği gibi olmadığını göstermektedir. Öte yandan İslam dünyasının dört bir yanında birbirinden son derece farklı dini yorumlar görüşler ve modeller hakimdir. Neyin gerçekten İslam'a uygun neyin de aykırı olduğunu belirleyecek bu konuda dünya Müslümanlarının geneline yön verecek onları uzlaştırabilecek merkezi bir otorite yoktur. Katoliklerin Vatikan'ı Ortodoks Hıristiyanların Patrikhaneleri vardır ama İslam dünyasında dini bir birlik ve merkez bulunmamaktadır. Oysa İslam ahlakının özünde birlik vardır. Peygamberimiz Hz. Muhammed (sav)'in vefatının ardından İslam dünyası hep Hilafet makamı tarafından yönlendirilmiş bu makam Müslümanların dini konulardaki yol göstericisi olmuştur. Günümüzde de İslam dünyasının tümüne yol gösterecek çağdaş bir merkezi otorite kurulabilir. Avrupa Birliği'ne benzer bir biçimde demokratik esaslara ve hukukun üstünlüğü prensibine dayanan merkezi bir İslami otoritenin ve bir İslam Birliği'nin kurulması İslam dünyasının mevcut sorunlarının giderilmesinde çok önemli bir adım olacaktır. Eğer bundan 20 30 40 veya 50 yıl öncesinde olsaydık o zaman böyle bir "İslam Birliği"nden söz etmek çok daha zor olurdu. Çünkü ne dünyanın ne de İslam dünyasının durumu böyle bir birliğin oluşması için gerekli şartları taşımıyordu. Aksine böyle bir birliğin kurulmasına engel olabilecek pek çok şart vardı. Ancak dünya 1980'lerden itibaren bir dizi değişim geçirdi ve bunlar bir İslam Birliği'nden söz etmeyi ve bunun kurulması için çalışmayı mümkün kıldı. Bunların ilki Müslümanların özgürleşmesidir. 1. BÖLÜM Giriş Büyük İslam alimi Bediüzzaman Said Nursi hazretleri 1911 senesinde Şam’daki Cami-i Emevi'de verdiği ünlü hutbesinde şöyle demişti: “Bu zamanın en büyük farz vazifesi ittihad-ı İslâmdır.” (Hutbe-i Şamiye s. 90) Bediüzzaman'ın bunu söylediği devirde büyük Osmanlı imparatorluğu yıkılmak üzereydi. Yıkıldığında içinden onlarca farklı devlet çıktı ve bunların büyük bölümü Batılı güçlerin sömürgeleri haline geldiler. Osmanlı yönetimi altında asırlarca huzur ve barış bulmuş olan Ortadoğu İsrail'in de bölgeye girmesiyle tam bir kaos ve çatışma diyarı haline geldi. Aralarında hiç bir zaman anlaşamayan ve giderek farklı siyasi kamplara ayrılan İslam ülkeleri bu parçalanmışlığın acı sonuçlarını 20. yüzyılda yaşadılar. Kısacası Bediüzzaman Müslümanların siyasi ekonomik ve kültürel sorunlarının birlik yokluğundan kaynaklandığını görmüş ve gelişen olaylar da onu doğrulamıştı. Ancak Bediüzzaman Müslümanların içine düştükleri durumun bir "fetret devri" olduğunu ve yakında biteceğini de görüyordu. İmanın ona kazandırdığı basiretle tüm Müslümanlara müjde vermişti: "Ümitvar olunuz. Şu istikbal inkılabatı içinde en yüksek gür seda İslamın sedası olacaktır..." Tüm Müslümanlara müjdelemek isteriz ki Üstad'ın haber verdiği o istikbal artık çok yaklaşmıştır. Bugün hem İslam dünyanın "en gür sedası" olma yolundadır; hem de onun en büyük vazife olarak gösterdiği "ittihad-ı İslam" yani İslam Birliği yaklaşmaktadır. İslam Dünyasının Durumu Bugün İslam dünyasının durumu değerlendirildiğinde ilk dikkati çekecek özelliklerden birisi Müslümanların kendi aralarındaki parçalanmışlığı olacaktır. Kimi İslam ülkeleri arasında derin anlaşmazlık ve ihtilaflar vardır. Hatta yakın geçmişte İran-Irak Savaşı Irak'ın Kuveyt'i işgali Pakistan-Bangladeş Savaşı gibi Müslüman ülkeler arasında geçen savaşlar yaşanmıştır. Müslüman ülkelerde çoğunlukla etnik ve siyasi sorunlar nedeniyle yaşanan iç savaş ve çatışmalar da -örneğin Afganistan'da Yemen'de Lübnan'da Irak'ta veya Cezayir'de olduğu gibi- İslam dünyasının olması gerektiği gibi olmadığını göstermektedir. Öte yandan İslam dünyasının dört bir yanında birbirinden son derece farklı dini yorumlar görüşler ve modeller hakimdir. Neyin gerçekten İslam'a uygun neyin de aykırı olduğunu belirleyecek bu konuda dünya Müslümanlarının geneline yön verecek onları uzlaştırabilecek merkezi bir otorite yoktur. Katoliklerin Vatikan'ı Ortodoks Hıristiyanların Patrikhaneleri vardır ama İslam dünyasında dini bir birlik ve merkez bulunmamaktadır. Oysa İslam ahlakının özünde birlik vardır. Peygamberimiz Hz. Muhammed (sav)'in vefatının ardından İslam dünyası hep Hilafet makamı tarafından yönlendirilmiş bu makam Müslümanların dini konulardaki yol göstericisi olmuştur. Günümüzde de İslam dünyasının tümüne yol gösterecek çağdaş bir merkezi otorite kurulabilir. Avrupa Birliği'ne benzer bir biçimde demokratik esaslara ve hukukun üstünlüğü prensibine dayanan merkezi bir İslami otoritenin ve bir İslam Birliği'nin kurulması İslam dünyasının mevcut sorunlarının giderilmesinde çok önemli bir adım olacaktır. Eğer bundan 20 30 40 veya 50 yıl öncesinde olsaydık o zaman böyle bir "İslam Birliği"nden söz etmek çok daha zor olurdu. Çünkü ne dünyanın ne de İslam dünyasının durumu böyle bir birliğin oluşması için gerekli şartları taşımıyordu. Aksine böyle bir birliğin kurulmasına engel olabilecek pek çok şart vardı. Ancak dünya 1980'lerden itibaren bir dizi değişim geçirdi ve bunlar bir İslam Birliği'nden söz etmeyi ve bunun kurulması için çalışmayı mümkün kıldı. Bunların ilki Müslümanların özgürleşmesidir.