Çorap Bile Götüremedim

**|_ѕкуℓιηє™_|** · 28-06-2009, 15:25

Bir zaman çok zengin bir adam

çocuklarına şöyle vasiyette bulunur:
-Ben ölüp yıkanınca

şu eski çoraplarımı ayağıma geçirin

ben bunlarla gömülmek istiyorum.
Vakit saat gelir bu zengin vefat eder.
Cenaze yıkandıkdan sonra oğulları çorapları alıp getirirler:
-Babamızın vasiyeti var

şu eski çorapları ona giydireceğiz

derler.
Cenazeyi yıkayan hoca efendi bunu katiyyen kabul etmez.
Bu sefer müftüye çıkarlar. O da
-Dinimizde böyle birşey yok

deyip reddeder.
İster istemez

babalarının vasiyetinden vazgeçmek mecburiyetinde kalırlar.
Cenazeyi defnedip kabirden evlerine dönünce komşularından biri elinde bir mektupla gelir.
-Babanız çok önceleri bu mektubu

bana vererek

benim cenazem gömülüp oğullarım eve dönünce kendilerine ver demişti

der.
Mektubu açıp okuyunca

babalarının en son ibretli dersini şu ifadelerle verdiğini görürler:

-Evlatlarım

işte gördünüz; eski çoraplarımı bile kabrime götüremedim. Aklınızı başınıza alınız. Ne yapacaksanız hayatta yapıp öbür aleme gönderiniz. Aldanmakta fayda yok.

Konu Seçenekleri
Yazdırılabilir Sümü Göster Sayfayı E-Mail'le gönder
Modları Göster
Normal Mod Ağaç Modununa Geç Otomatik Konu Moduna Geç

Okuduğunuz Konuya Benzer Konular
Konu	Konuyu Açan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Bıttı artık !	qaNadSuzH-meLenq	Hikayeler	7	30-10-2009 00:02
Camiide temiz çorap uygulaması...!!	-BAŞŞAD-	Güncel Haberler	1	27-06-2009 18:14
Evlilik ve aile terapisine dair herşey..	ø ÁρσŁŁση ø	Annelik ve Aile	0	27-06-2009 13:04
SabıR taşı	▪λĐαимış нαЧαтLαя!	Hikayeler	0	21-06-2009 01:29
Ağlamak bile sıradan bir şey oldu benim için.	TeNiNLeiM	Aşk Şiirleri	0	18-06-2009 23:23

28-06-2009, 15:25	#1 (permalink)
\|_ѕкуℓιηє™_\|	Çorap Bile Götüremedim Bir zaman çok zengin bir adam çocuklarına şöyle vasiyette bulunur: -Ben ölüp yıkanınca şu eski çoraplarımı ayağıma geçirin ben bunlarla gömülmek istiyorum. Vakit saat gelir bu zengin vefat eder. Cenaze yıkandıkdan sonra oğulları çorapları alıp getirirler: -Babamızın vasiyeti var şu eski çorapları ona giydireceğiz derler. Cenazeyi yıkayan hoca efendi bunu katiyyen kabul etmez. Bu sefer müftüye çıkarlar. O da -Dinimizde böyle birşey yok deyip reddeder. İster istemez babalarının vasiyetinden vazgeçmek mecburiyetinde kalırlar. Cenazeyi defnedip kabirden evlerine dönünce komşularından biri elinde bir mektupla gelir. -Babanız çok önceleri bu mektubu bana vererek benim cenazem gömülüp oğullarım eve dönünce kendilerine ver demişti der. Mektubu açıp okuyunca babalarının en son ibretli dersini şu ifadelerle verdiğini görürler: -Evlatlarım işte gördünüz; eski çoraplarımı bile kabrime götüremedim. Aklınızı başınıza alınız. Ne yapacaksanız hayatta yapıp öbür aleme gönderiniz. Aldanmakta fayda yok.