Kurt Ile Keçi

**! Қ Â ĺ Π !** · 10-11-2007, 17:38

KURT İLE KEÇİ Var idi yok idi. Yeryüzünde bir keçi ile bir koyun var idi. İkisi aç oldukları için kırda dolaşıp yayılmaya çıktılar. Bir kurda rastladılar. Korkup durdular. Kurt:
- Koyun kardeş seni yiyeceğim dedi.
Bunun üzerine koyun kurda:
- Önünde hazır durmuşum istersen ye beni. Ancak senden bir ricam var: Beni şimdi yeme. Önünde biraz oynayıp birazcık pehlivanlık edeyim. Beni ondan sonra ye dedi.
Kurt da "pekiyi" diyerek koyunun isteğini kabul etti. Koyun sağdan sola soldan sağa zıpladı. Bir taraftan bir tarafa koştu durdu. Kurt ise hep böyle koyunun çevresinde dolanarak onu seyretti. Koyun da şöyle yaptı böyle yaptı; sonunda bırakıp kaçtı. Kurt bekledi bekledi.. Fakat koyun dönüp gelmedi. Kurt aramaya koyuldu ise de koyunu bulamadı.
Bu yüzden kurt gelip keçiye:
- Keçi kardeş seni yiyeceğim dedi. Keçi:
-Beni nasıl yiyeceksin tek beni yersen eline ne geçer? Benim iki yavrum var. Onlar da mağaradadır. Bırak beni gideyim onlara süt emzireyim. Yavrularımı da yanıma alıp getireyim hepimizi birden ye. Ta ki beni yedikten sonra yavrum kalmasın yahut yavrularımı yedikten sonra ben kalmayayım.
Kurt "pekiyi" dedi. Keçi gitti dağa girdi. Yavrularını emzirdi. İkisini de yanına alıp uzaklaştı. Kurt bekledi bekledi... Fakat keçi de gelmedi. Kurt kalkıp yola düştü keçiyi dağ tepe aramaya koyuldu. Bütün çabalarına rağmen keçiyi bulamadı. İkisini de elden kaçırdığını anladı. Sonra bir mağaraya geldi içeri girdi. Mağarada bağlı bir at gördü. Kurt:
- At kardeş yerim seni dedi. At:
- Beni yiyebilmen zordur. Sen ki ufak bir kurtsun benim gibi kocaman bir atı nasıl yersin? diye cevap verdi.
Kurt ise:
- Yerim dedi. At:
- Pekiyi istersen beni ye. Yalnız nalıma beratım** yazılıdır dedi. Kurt:
- Nalın nerededir? diye sordu. At:
- Ayağımın altındadır dedi. Kurt da:
- Ayağını kaldır da bakayım dedi.
Bunun üzerine at ayağını kaldırdı. Kurt atın nalındaki beratı görmek için eğildi.
Bu durumdan istifade eden at alnına bir tekme vurmakla birlikte kurdun kafasını parçaladı. Kurt yere yığıldı düştü. Can çekişirken başına gelen işleri sızlanarak söylenmeye başladı:

Gittin gördün bir koyun
Ye kalsın kuru boyun
Neyine oyun moyun
Pehlivanlık mı edeceksin?

Gittin gördün bir keçi
Ye kalsın kuru ayakçığı
Neylersin ikiyi üçü
Çobanlık mı edeceksin?

Geldin gördün bir at
Ye de yanında yat
Neyine berat merat
İstanbul'a mı gideceksin?

Bunları söyledikten sonra kurt can verdi. Koyun kurtuldu. Keçi de kurtuldu. At da kurtuldu.
Ben de gittim bana üç elma verdiler: Biri masala biri masalı anlatana biri de masalı dinleyenlere.

Konu Seçenekleri
Yazdırılabilir Sümü Göster Sayfayı E-Mail'le gönder
Modları Göster
Normal Mod Ağaç Modununa Geç Otomatik Konu Moduna Geç

Okuduğunuz Konuya Benzer Konular
Konu	Konuyu Açan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Kurtların Yaşamı ve Özellikleri	! Қ Â ĺ Π !	Hayvanlar Alemi	1	25-01-2008 23:50
Kurt Ve 7 Küçük Oğlak	! Қ Â ĺ Π !	Hikayeler	1	20-01-2008 15:45
Seviyeler ve Görevleri	kanlimali	Online Oyunlar	0	18-01-2008 00:51
Kurbanda keçi kesilir mi?	●MIПΣЯVΛ●	Güncel Haberler	1	09-12-2007 13:00
Göktürklerden Günümüze Türk Halk İnançlarında Kurt	O'NEAL	Tarihimiz	0	23-10-2007 19:03

10-11-2007, 17:38	#1 (permalink)
! Қ Â ĺ Π !	Kurt Ile Keçi KURT İLE KEÇİ Var idi yok idi. Yeryüzünde bir keçi ile bir koyun var idi. İkisi aç oldukları için kırda dolaşıp yayılmaya çıktılar. Bir kurda rastladılar. Korkup durdular. Kurt: - Koyun kardeş seni yiyeceğim dedi. Bunun üzerine koyun kurda: - Önünde hazır durmuşum istersen ye beni. Ancak senden bir ricam var: Beni şimdi yeme. Önünde biraz oynayıp birazcık pehlivanlık edeyim. Beni ondan sonra ye dedi. Kurt da "pekiyi" diyerek koyunun isteğini kabul etti. Koyun sağdan sola soldan sağa zıpladı. Bir taraftan bir tarafa koştu durdu. Kurt ise hep böyle koyunun çevresinde dolanarak onu seyretti. Koyun da şöyle yaptı böyle yaptı; sonunda bırakıp kaçtı. Kurt bekledi bekledi.. Fakat koyun dönüp gelmedi. Kurt aramaya koyuldu ise de koyunu bulamadı. Bu yüzden kurt gelip keçiye: - Keçi kardeş seni yiyeceğim dedi. Keçi: -Beni nasıl yiyeceksin tek beni yersen eline ne geçer? Benim iki yavrum var. Onlar da mağaradadır. Bırak beni gideyim onlara süt emzireyim. Yavrularımı da yanıma alıp getireyim hepimizi birden ye. Ta ki beni yedikten sonra yavrum kalmasın yahut yavrularımı yedikten sonra ben kalmayayım. Kurt "pekiyi" dedi. Keçi gitti dağa girdi. Yavrularını emzirdi. İkisini de yanına alıp uzaklaştı. Kurt bekledi bekledi... Fakat keçi de gelmedi. Kurt kalkıp yola düştü keçiyi dağ tepe aramaya koyuldu. Bütün çabalarına rağmen keçiyi bulamadı. İkisini de elden kaçırdığını anladı. Sonra bir mağaraya geldi içeri girdi. Mağarada bağlı bir at gördü. Kurt: - At kardeş yerim seni dedi. At: - Beni yiyebilmen zordur. Sen ki ufak bir kurtsun benim gibi kocaman bir atı nasıl yersin? diye cevap verdi. Kurt ise: - Yerim dedi. At: - Pekiyi istersen beni ye. Yalnız nalıma beratım** yazılıdır dedi. Kurt: - Nalın nerededir? diye sordu. At: - Ayağımın altındadır dedi. Kurt da: - Ayağını kaldır da bakayım dedi. Bunun üzerine at ayağını kaldırdı. Kurt atın nalındaki beratı görmek için eğildi. Bu durumdan istifade eden at alnına bir tekme vurmakla birlikte kurdun kafasını parçaladı. Kurt yere yığıldı düştü. Can çekişirken başına gelen işleri sızlanarak söylenmeye başladı: Gittin gördün bir koyun Ye kalsın kuru boyun Neyine oyun moyun Pehlivanlık mı edeceksin? Gittin gördün bir keçi Ye kalsın kuru ayakçığı Neylersin ikiyi üçü Çobanlık mı edeceksin? Geldin gördün bir at Ye de yanında yat Neyine berat merat İstanbul'a mı gideceksin? Bunları söyledikten sonra kurt can verdi. Koyun kurtuldu. Keçi de kurtuldu. At da kurtuldu. Ben de gittim bana üç elma verdiler: Biri masala biri masalı anlatana biri de masalı dinleyenlere.