Kıssadan Hisse (Çoban Baba)

**WİTALİ** · 10-07-2007, 22:44

Çoban Baba

Erzurumdan çıkıp on

oniki kilometre kuzeybatıya doğru ilerlediniz mi Köse Mehmet geçidiyle karşılaşırsınız.
Çok keskin

çok sert iki yamacın meydana getirdiği bu geçid yaz bahar aylarında burcu burcu kekik kokar

kışın ak kürklere bürünür

sırlı

düşünceli

kendini ele vermeyen bir alemdir.
Köse Mehmet geçidinin tatlı rüyaları da vardır

karanlık kabusları da...
Sevdalılar bu geçidi çokluk geçmişler

kervanlar bu geçidte ateş yakıp mola vermişler

sıla türküleri

sevda türküleri dağdan dağa ulaşmıştır.
Erzurum'un Ruslar tarafından kuşatıldığı ve aslanlar gibi dayandığı yıllarda

gönlü kara biri Rus ordularına Köse Mehmet geçidini haber vermiş

geçid oraya açık verdiği için düşman oradan bir yılanın akışı gibi

Erzurum'a akmıştı.
Kara günlerdi o günler

bereket çok uzaklarda kaldı. Köse Mehmet geçidinin bir yüzü çoban dede dağıdır. Çobandede dağında da çiğdemler çabuk açar

kekikler burcu burcu kokar

rüzgârlar ılgıt ılgıt eser.
Bu dağda küçük bir mezar vardır. Başucunda birkaç çam ağacının nöbet tuttuğu bu mezar

koca dağa adını vermiş olan Çoban dede'nindir.
Her akşam

gün kararmadan

Köse Mehmet geçidindeki köyden

Çoban dede'ye gidiyorlar

mezarının toprağını kabartıp mumlarını uyarıyorlar

Allah'a niyazlar

dualar

edip Fatiha'lar okuyup köye öyle dönüyorlar.
Ve her gün mezara karşı geçid başında nöbet tutan yiğit Türk erleri onun mumlarının ışığını seyrede seyrede nöbetini tamamlıyor
Kimdi bu çoban Baba?
Sürüsünü almış

otlata otlata dağa doğru çıkıyordu. Bazen bir çam altında mekan tutup yanık yanık kaval çaldığı olurdu. Derin adamdı

aşık adamdı.Yıldızların uzaklığına tasaları

düşünceleri vardı. İnsanoğlunun nereden gelip nereye gittiğini pek merak ederdi. O böyle düşüne düşüne

kendi kendisiyle söyleşe halleşe hayli yol almış

hayli de yorulmuştu.
Baktı ki susuzdur

gözünün önüne kara topraktan fışkırmış kol kol billur sular geldi. Fakat o yana baktı

bu yana baktı su bulamadı. Etrafta ne bir pınar

ne bir patlak vardı.
Yürümeye

koyunları da kendisiyle birlikte gelmeye devam ediyor

fakat Çoban aradığı suyu bulamıyordu.
Sanki dağlar

âşık Kerem'in

susuz kalasın

kararıp gidesin

diye beddua ettiği Karadağ'a dönmüştü.
Çoban'ın susuzluğu gittikçe arttı. Dudakları şahrem şahrem yarıldı.Ciğeri göz gözdağlandı.
Çoban baktı ki

susuz olan yalnız kendi değildir.
Oğlaklar

kuzular dilleri dışarda meleşiyor. Koyunların başları önlerine düşmüş. Koçlar huysuz ve öfkeli. Gün akşama dönünceye kadar

bütün sürü su arıyor Köpekler ayaklarıyla yeri deşiyor

çoban o çalının dibinden ötekine koşuyor

nafile!
Sonunda yorgun ve takatsiz düştü.
Mis gibi kokulu bir mersib kümesinin dibinde toprağa çöktü. Başını niyaz secdesine eğdi:
"Rabbim" dedi

"Güzel Rabbim!! Sürüm de ben de susuzluktan mı ölelim? Rahmet deryaların mı tükendi? Sesim sana yabancı mı geliyor? Bu güne kadar bir dediğimi iki etmedin Allahım. Benden bir suyunu mu esirgeyeceksin? Ben susuzluktan ölsem bir şey lazım gelmez

ama bu hayvancıkların meleşmeleri sana da acı gelmiyor mu?"
Çoban hem söylüyor

hem ağlıyordu. O kadar çok ağlıyordu ki

gözünün yaşı toprağı yıkıyordu. Başı hâlâ o toprakta secdedeydi. Birden dudaklarına serin ve leziz bir zevk değdi... Önce ne olduğunu anlayamadı.Serinlik bütün yüzünü kaplayınca başını kaldırdı ve hayretle gödü ki

yerden bir pınar patlamış

gürül gürül kaynıyor. Serin

tatlı

ışıl ışıl.
Şimdi Çoban daha çok ağlıyordu. Niyazı olmuş

Rabbi onun sesini duymuştu.
Bu sevinçle

az evvelki vaadini unutacak değildi. Çoban onun için tekrar konuştu:
"Artık ölebilirim güzel Allah'ım

dedi. Artık ölebilirim. Bu su beni ihya etti. Değilmi ki sürüm susuzluktan kurtulacak

değil mi ki sen beni duydun

rehmet hazneni benden esirgemedin

artık bu can bana lâzım değil!"
Çoban Dede'nin canı Hakk'a lazımdı

alışverişi oracıkta tamamlayıverdiler. Sürü

gidenden

gelenden habersiz suya baş uzatmıştı. Yalnız çoban köpekleri huysuz

endişeli

mahzun homurdanıyorlardı.
Çobandede dağında

bu su hâlâ akıp gider. Yalnız sürülerin dağda olduğu mevsimde. Sürüler inince su da kesilir.
Düşman o yaylaların üzerine kara bir bulut gibi indiği zaman Köse Mehmet geçidini kendilerine gösteren ağzı karanın köyü de dahil her yeri yakıp yıkmış Çobandede'nin manevi himayesindeki yerlere el sürülememiştir.

Konu Seçenekleri
Yazdırılabilir Sümü Göster Sayfayı E-Mail'le gönder
Modları Göster
Normal Mod Ağaç Modununa Geç Otomatik Konu Moduna Geç

Okuduğunuz Konuya Benzer Konular
Konu	Konuyu Açan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
babadan araba istemek	MaWiSh	Çöp Forum	3	13-07-2008 01:07
Ak Benekli	! Қ Â ĺ Π !	Hikayeler	1	20-01-2008 09:30
Amerikan Borsalarının İşleyişi	..::ŞeHZaDe::..	Ekonomi - Turizm	0	09-10-2007 13:11
Baba Arabanın Anahtarını Versene???	.:G@L@DRI€L:.	Çöp Forum	1	27-07-2007 23:23
Kıssadan Hisse (Eskici Baba)	WİTALİ	Dini Hikayeler	0	10-07-2007 22:43

10-07-2007, 22:44	#1 (permalink)
WİTALİ	Kıssadan Hisse (Çoban Baba) Çoban Baba Erzurumdan çıkıp on oniki kilometre kuzeybatıya doğru ilerlediniz mi Köse Mehmet geçidiyle karşılaşırsınız. Çok keskin çok sert iki yamacın meydana getirdiği bu geçid yaz bahar aylarında burcu burcu kekik kokar kışın ak kürklere bürünür sırlı düşünceli kendini ele vermeyen bir alemdir. Köse Mehmet geçidinin tatlı rüyaları da vardır karanlık kabusları da... Sevdalılar bu geçidi çokluk geçmişler kervanlar bu geçidte ateş yakıp mola vermişler sıla türküleri sevda türküleri dağdan dağa ulaşmıştır. Erzurum'un Ruslar tarafından kuşatıldığı ve aslanlar gibi dayandığı yıllarda gönlü kara biri Rus ordularına Köse Mehmet geçidini haber vermiş geçid oraya açık verdiği için düşman oradan bir yılanın akışı gibi Erzurum'a akmıştı. Kara günlerdi o günler bereket çok uzaklarda kaldı. Köse Mehmet geçidinin bir yüzü çoban dede dağıdır. Çobandede dağında da çiğdemler çabuk açar kekikler burcu burcu kokar rüzgârlar ılgıt ılgıt eser. Bu dağda küçük bir mezar vardır. Başucunda birkaç çam ağacının nöbet tuttuğu bu mezar koca dağa adını vermiş olan Çoban dede'nindir. Her akşam gün kararmadan Köse Mehmet geçidindeki köyden Çoban dede'ye gidiyorlarmezarının toprağını kabartıp mumlarını uyarıyorlar Allah'a niyazlar dualar edip Fatiha'lar okuyup köye öyle dönüyorlar. Ve her gün mezara karşı geçid başında nöbet tutan yiğit Türk erleri onun mumlarının ışığını seyrede seyrede nöbetini tamamlıyor Kimdi bu çoban Baba? Sürüsünü almış otlata otlata dağa doğru çıkıyordu. Bazen bir çam altında mekan tutup yanık yanık kaval çaldığı olurdu. Derin adamdıaşık adamdı.Yıldızların uzaklığına tasaları düşünceleri vardı. İnsanoğlunun nereden gelip nereye gittiğini pek merak ederdi. O böyle düşüne düşüne kendi kendisiyle söyleşe halleşe hayli yol almış hayli de yorulmuştu. Baktı ki susuzdur gözünün önüne kara topraktan fışkırmış kol kol billur sular geldi. Fakat o yana baktı bu yana baktı su bulamadı. Etrafta ne bir pınar ne bir patlak vardı. Yürümeye koyunları da kendisiyle birlikte gelmeye devam ediyor fakat Çoban aradığı suyu bulamıyordu. Sanki dağlar âşık Kerem'in susuz kalasın kararıp gidesin diye beddua ettiği Karadağ'a dönmüştü. Çoban'ın susuzluğu gittikçe arttı. Dudakları şahrem şahrem yarıldı.Ciğeri göz gözdağlandı. Çoban baktı ki susuz olan yalnız kendi değildir. Oğlaklar kuzular dilleri dışarda meleşiyor. Koyunların başları önlerine düşmüş. Koçlar huysuz ve öfkeli. Gün akşama dönünceye kadar bütün sürü su arıyor Köpekler ayaklarıyla yeri deşiyor çoban o çalının dibinden ötekine koşuyor nafile! Sonunda yorgun ve takatsiz düştü. Mis gibi kokulu bir mersib kümesinin dibinde toprağa çöktü. Başını niyaz secdesine eğdi: "Rabbim" dedi "Güzel Rabbim!! Sürüm de ben de susuzluktan mı ölelim? Rahmet deryaların mı tükendi? Sesim sana yabancı mı geliyor? Bu güne kadar bir dediğimi iki etmedin Allahım. Benden bir suyunu mu esirgeyeceksin? Ben susuzluktan ölsem bir şey lazım gelmez ama bu hayvancıkların meleşmeleri sana da acı gelmiyor mu?" Çoban hem söylüyor hem ağlıyordu. O kadar çok ağlıyordu ki gözünün yaşı toprağı yıkıyordu. Başı hâlâ o toprakta secdedeydi. Birden dudaklarına serin ve leziz bir zevk değdi... Önce ne olduğunu anlayamadı.Serinlik bütün yüzünü kaplayınca başını kaldırdı ve hayretle gödü ki yerden bir pınar patlamış gürül gürül kaynıyor. Serin tatlı ışıl ışıl. Şimdi Çoban daha çok ağlıyordu. Niyazı olmuş Rabbi onun sesini duymuştu. Bu sevinçle az evvelki vaadini unutacak değildi. Çoban onun için tekrar konuştu: "Artık ölebilirim güzel Allah'ım dedi. Artık ölebilirim. Bu su beni ihya etti. Değilmi ki sürüm susuzluktan kurtulacak değil mi ki sen beni duydun rehmet hazneni benden esirgemedin artık bu can bana lâzım değil!" Çoban Dede'nin canı Hakk'a lazımdı alışverişi oracıkta tamamlayıverdiler. Sürü gidenden gelenden habersiz suya baş uzatmıştı. Yalnız çoban köpekleri huysuz endişeli mahzun homurdanıyorlardı. Çobandede dağında bu su hâlâ akıp gider. Yalnız sürülerin dağda olduğu mevsimde. Sürüler inince su da kesilir. Düşman o yaylaların üzerine kara bir bulut gibi indiği zaman Köse Mehmet geçidini kendilerine gösteren ağzı karanın köyü de dahil her yeri yakıp yıkmış Çobandede'nin manevi himayesindeki yerlere el sürülememiştir.