Hİkaye Anketİ AÇilacaktir

[Oº°SANCAK°ºO]

arkdaaşlar formun hikayecisini seçiyoruz katılmak isteyenler sadece en beğendiği hikeyesinin yazssın 7 kişi seçilecektir


HAYDİ ŞİMDİ ANKET ZAMANI HADİİİİ

HİKAYELERİNİZİ BEKLİYORUZ

ilk 2 aday alınmıştır sıra sizde kaldı 5 kişi
1-leeuw.1
2-ekinoks
3-robertos
4-king-lion
5-gladyatör37
6-
7-

[Oº°SANCAK°ºO]

İŞTE LEEUW.1 hikayesi

AFFET BABACIĞIM

Evliliğinden beri evinde kalan babası yüzünden eşiyle sürekli tartışıyordu. Eşi babasını istemiyor ve onun evde bir fazlalık olduğunu düşünüyordu. Tartışmalar bazen inanılmaz boyutlara ulaşıyordu. Yine böyle bir tartışma anında eşi bütün bağları kopardı ve "Ya ben giderim yada baban bu evde kalmayacak" diyerek rest çekti. Eşini kaybetmeyi göze alamazdı. Babası yüzünden çıkan tartışmalar dışında mutlu bir yuvası sevdiği ve kendini seven bir eşi ve birde çocukları vardı. Eşi için çok mücadele etmişti evliliği sırasında. Ailesini ikna etmek için çok uğraşmış ve çok sorunlarla karşılaşmıştı. Hala ona ölürcesine seviyordu. Çaresizlik içinde ne yapacağını düşündü ve kendince bir çözüm yolu buldu. Yıllar önce avcılık merakı yüzünden kendisi için yaptırdığı kulübe tipi dağ evine götürecekti babasını. Haftada bir uğrayacak ve ihtiyacı neyse karşılayacak böylelikle eşiyle de bu tür sorunlar yaşamayacaktı.
Babasına lazım olacak bütün malzemeleri hazırladıktan sonra yatalak babasını yatağından kaldırdı ve kucakladığı gibi arabaya attı. Oğlu Can "Baba bende seninle gelmek istiyorum" diye ısrar edince onu da arabaya aldı ve birlikte yola koyuldular. Karakışın tam ortalarıydı ve korkunç bir soğuk vardı. Kar ve tipi yüzünden yolu zor seçiyorlardı. Minik can sürekli babasına "Baba nereye gidiyoruz ?" diye soruyor ama cevap alamıyordu. Öte yandan nereye götürüldüğünü anlayan yaşlı adamsa gizli gizli gözyaşı döküyor oğlu ve torununa belli etmemeye çalışıyordu. Saatler süren zorlu yolculuktan sonra dağ evine ulaştılar. Epeydir buraya gelmemişti. Baraka tipindeki dağ evi artık çürümeye yüz tutmuş tavan akıyordu. Barakanın bir köşesini temizledi hazırladı ve arabadan yüklendiği yatağı oraya itina ile serdi. Sonra diğer malzemeleri taşıdı en sonda babasını sırtlayarak yatağa yerleştirdi.
Tipi adeta barakanın içinde hissediliyordu. Barakanın içinde fırtına vardı adeta. Çaresizlik içinde babasını izledi. Daha şimdiden üşümeye başlamıştı.Yarın yine gelir bir yorgan ve birkaç battaniye getiririm diye düşündü. Öyle üzgündü ki Dünya başına göçüyor gibiydi. O bu duygular içindeyken babası yüreğine bıçak saplanmış gibiydi. Yıllarca emek verdiği oğlu tarafından bir barakaya terk ediliyordu. Gururu incinmişti içi yanıyordu ama belli etmemeye çalışıyordu. Minik Can ise olanlara hiçbir anlam veremiyordu. Anlamsızca ama dedesinden ayrılacak olmanın vermiş olduğu üzüntüyle sadece seyrediyordu.
Artık gitme zamanıydı. Babasının yatağına eğildi yanaklarını ve ellerini defalarca öptü. Beni affet der gibi sarıldı kokladı. Artık ikisi de kendine hakim olamıyor ve hıçkıra hıçkıra ağlıyordu. Buna mecburum der gibi baktı babasının yüzüne ve Can'ın elini tutup hızla barakayı terketti. Arabaya bindiler. Can yola çıktıklarında ağlamaya başladı neden dedemi o soğuk yerde bıraktın diye. Verecek hiçbir cevap bulamıyordu annen böyle istiyor diyemiyordu.
Can "Baba sen yaşlandığında bende seni buraya mı getireceğim" diye sorunca Dünyası başına yıkıldı. O sorunun yöneltilmesiyle birlikte deliler gibi geri çevirdi arabayı. Barakaya ulaştığında "Beni affet baba" diyerek babasının boynuna sarıldı. Baba oğul sıkı sıkı sarılmış ve çocuklar gibi hıçkıra hıçkıra ağlıyorlardı. Oğlu "Baba beni affet sana bu muameleyi yaptığım için beni affet" diye hatasını belli ediyordu.. Babası oğlunun bu sözlerine en anlamlı cevabı veriyordu...
"Geri geleceğini biliyordum yavrum. Ben babamı dağ başına atmadım ki sen beni atasın. Beni bu dağda bırakamayacağını biliyordum.

[Oº°SANCAK°ºO]

EKİNOKSUN HİKAYESİ
EKİNOKS


SICAK BİR DOKUNUŞ

genç çift garsonun yanlarına geldiğini ve yemeklerini koyduğunu fark etmedi bile.şehrin gürültüsünde uzak bu şirin kafede oturmuş sohbet ediyorlardı.
.yemeğin soğumasına aldır mıyorlardı.çünkü yemek yerken sohbet etmek çok hoşlarına gidiyordu.

paylaştıkları bulunmaz olmasa da mükemmeldi.birbirlerinde uzak kalınca neler yaptıklarını konuştular uzun uzun..çocukluklarından bahsettiler.

sohbetleri devam ederken genç kadının gözleri kafede şöyle bir gezindi.arka tarafta oturan yaşlı bir çift ilişti gözüne.kadının çiçekli elbisesi yıpranmışadamcağızın başında saç kalmamıştı.yemeklerini çok yavaş yiyorlardı.

genç kadın onları uzun uzun inceledi.sessizlikleriydi onu onlara çeken.kendi kendine düşündü'insanların konuşacak bi şeyi kalmaması ne kötü.acaba paylaşmadıkları bi anıları kalmış olamaz mı?ya onlar da o hale gelirse?

hesaplarını ödediler ve kalktılar.tam yaşlı çiftin önünden geçerken genç kadın cüzdanını düşürdü.almak için yere eğildiğinde yaşlı çiftin masanın altında birbirlerinin allerini tuttuğunu gördü.oturduklarından beri el ele olmalıydılar.

bu manzaraonun fikirlerini değiştirdi. yüreğini ısıtıverdi.onların sessizliği konuşacak bi şey bulamadıklarından değildi.onlar kelimelerle ifade edilemeyecek kadar derin bir sevgi duyuyorlardı birbirlerine.böylesine anları yıllardır paylaşıyor olmalıydılar.

günün birinde öyle olacaklarını düşündü genç kadın.hiç uzak gelmedi o günler...

[Ekinoks]

kırk yılda bir bişey yazdım oda iptal olmuş diyecektim neyse buraya taşınmış.

[Oº°SANCAK°ºO]

taşıdım abla hehehe

[Ekinoks]

aferin sana teknolojiyi bilmek işte böyle bişey.......

[King-Lion]

Ben de katılıyorum...

[King-Lion]

İLAN-I AŞK:

Genç bir delikanlı saatlerdir genç kızın peşinden geliyordu. Genç kız dayanamayıp arkasını döndü:
- Neden saatlerdir beni takip ediyorsunuz? diye sordu.
Delikanlı:
-Sizi seviyorum hem de canımdan çok seviyorum!
Genç kız :
-Bak benim arkamdan ablam geliyor o benden daha güzel benden iş çıkmaz sen ona git...
Delikanlı arkasını dönüp bakınca çok çirkin bir kızın geldiğini görüp sinirlendi ve genç kıza döndü :
-Neden bana yalan söylediniz?
Genç kız:
-Asıl siz bana neden yalan söylediniz?
Eğer beni gerçekten seviyor olsaydınız dönüp arkanıza bakmazdınız çünkü gözünüz benden başkasını görmezdi.

[robertos]

Dostum bende katılıyorum....

[robertos]

Bir kadin evinden disari çikar ve uzun beyaz sakalli üç yasli
adamin evinin önünde oturduklarini görür. Onlari tanimaz.

- "Ben sizi tanimiyorum ama aç olmalisiniz" der.
"Lütfen içeriye gelin ve bir seyler yiyin."

- "Evin erkegi içerde mi?" diye sorarlar adamlar.

- "Hayir" der kadin. "O disarida."

- "Öyleyse içeri gelemeyiz" diye cevap verirler.

Aksam olup kadinin kocasi eve geldiginde
kadin basindan geçenleri kocasina anlatir.

- "Git onlara söyle ben evdeyim içeri gelebilirler" der.

Kadin disari çikar ve onlari içeri davet eder.

- "Hepimiz ayni anda içeri girmeyiz." der dışarıdaki adamlar.

Kadin ögrenmek ister ;

- "Niye giremezsiniz?"

Yasli adamlardan bir tanesi açiklar :

- "Onun adi ZENGINLIK" der ve bir arkadasini gösterir
bir digerini isaret eder"O BASARI"
ben de SEVGI." Sonra ekler ; "Simdi içeri gir ve
kocanla konus hangimizi evinizde istersiniz?"

Kadin içeri girip söylenenleri kocasina anlatir.
Adam duyunca neselenir.

- "Ne güzel!" der "madem öyle Zenginligi içeri
çagiralim ve evimizi zenginlikle doldursun."

Karisi itiraz eder ;

- "Canim niçin basariyi çagirmiyoruz?"

Bu sirada konustuklarini evin diger kösesinde bulunan
gelinleri duyar. Ziplayarak gelir ve kendi fikrini söyler.

-"Sevg'yi çagirsak daha iyi olmaz mi?
Evimiz sevgiyle dolar!"

- "Gelinimizin önerisini dikkate alalim" der adam karisina.
"Disari çik ve Sevgiyi bizim misafirimiz olmasi için davet et."

Kadin disari çikar ve üç yasli adama sorar ;

- "Hanginiz Sevgi? Lütfen içeri gel ve misafirimiz ol".

Sevgi ayaga kalkar ve eve dogru yürümeye baslar.
Diger iki yasli adam da onu takip ederler. Kadin sasirmis
bir sekilde Zenginlik ve Basariya sorar :

- "Ben sadece Sevgiyi davet ettim siz niye geliyorsunuz?"

Zenginlik ve Basari bir agizdan cevap verirler :

- "Eger Zenginlik ya da Basariyi davet etmis olsaydin
diger ikisi disarida kalirdi ama sen Sevgiyi davet ettin.
O nereye giderse biz de oraya gideriz.
Nerede Sevgi varsa
orada Basari ve Zenginlik de vardir!"