öğretmen öğrenci Ilişkisi

**mmehmet** · 02-01-2008, 23:51

Öğretmen

bir eğitim kurumunda bilgi

görgü ve yaşantıları ile çocukların veya gençlerin öğrenme yaşantılarına rehberlik eden veya yön veren kişi olarak tanımlanabilir. Öğretmen

öğrenmeyi kılavuzlayan kişidir. Çeşitli yöntem ve tekniklerden yararlanarak öğrenme yaşantıları düzenler ve öğrencilerin istendik davranışları kazanıp kazanmadığını değerlendirir.

Öğretmenlik

bazı özel yetenek ve yaratıcılığı gerektirdiği için bir sanattır. Aynı zamanda

öğretme metotları

psikoloji

sosyoloji

felsefe

eğitim psikolojisi gibi disiplinlerin bulgularının kullanılması açısından da bir bilimdir. Dolayısıyla öğretmen hem bir sanatçı

hem bir bilim adamıdır.

B- ÖĞRETMEN - ÖĞRENCİ İLİŞKİSİ

1- Öğretmen – Öğrenci İlişkisinin Önemi
Eğitim sistemimizin en stratejik parçası olan okul örgütünün önemli iki parçası öğretmen ve öğrencidir. Anaokulundan üniversitenin bitimine kadar süren eğitim hayatında

zamanın büyük bölümünü birlikte geçiren öğretmen ve öğrenci arasında dinamik bir ilişki vardır.

Öğretmen ve öğrenci arasındaki ilişki

öğrencinin;
Akademik başarısını

Mesleki tercihleri ve mesleki gelişimini

Psiko-sosyal gelişimi ve ruh sağlığını büyük ölçüde etkilemektedir.

Öğrenciden beklenen

başarılı olmasıdır. Başarısızlık söz konusu olduğunda birçok sebep sıralanabilmektedir. Fakat başarısızlığın temelinde

öğretmenlerin mesleki tutum ve davranışlarının yattığını belirtmektedir. Öğretmende başarı beklentisi varsa öğrenciler daha başarılı olmaktadır. Karamsar ve öğrenciden beklentisi az olan bir öğretmenin sınıfında genel başarı düzeyi düşmektedir.

Öğretmenle öğrenci arasındaki ilişkiye bağlı olarak yön kazanan diğer bir konu da mesleki tercihlerdir. Öğretmenin gerek ders içi

gerekse ders dışında öğrenciyle olan duygu ve bilgi alışverişi

öğrencinin bilinçli ya da bilinçsiz olarak çeşitli mesleklere karşı ilgisinin yönelmesine

sempati duymasına yol açabilir.

Öğretmen öğrenci ilişkisinin

öğrenciye dönük etkilerinden en önemlisi psiko-sosyal gelişim ve ruh sağlığıyla ilgili olanıdır. Bugün birçok psikolog

histeri

cinsiyet sapıklıkları

gelecek hakkında duyulan korku ve endişe halleri

sabit fikirlilik

ruhsal depresyonlar ve buna benzer birçok davranış bozukluklarını hep çocukluk yıllarındaki anormal şartlara

üzüntülere

endişelere bağlanabileceğini iddia etmektedirler. Çocukluk yıllarının okulda geçtiğini kabul edersek

onların ruhsal bozukluklarında öğretmenlerinde sorumlu olduğunu kabul etmek gerekir.

Öğrenciyi çok yönlü olarak etkileyen öğretmen

öğrenciyle ilişkilerine zarar verecek bazı davranışlar içinde bulunabilir. Bu davranışlar;

a-) Kendi barış ve huzuru için anlamsız kural ve sınırlılıklar koymak

b-) Çocuklara karşı reddedici ya da aşırı koruyucu davranışlar geliştirmek

c-) Onlara değer vermemek

aşağılamak

d-) Haksız yere eleştirmek

başkalarıyla karşılaştırmak

alay etmek

e-) Notu baskı aracı olarak kullanmak

f-) Bütün ağırlığı öğretime vermek

g-) Mesleğini sevmemek

h-) Davranış ve tutumlarıyla çocuklara uygun bir model olmamak.

Öğretmenden beklenen

öğrenciyle ilişkilerini geliştirmeye yönelik davranışlar sergilemesidir.

1-İyi Öğretmen Öğrenci İlişkisinde Bulunması Gereken Özellikler
1- Açıklık ve saydamlık

2- Önemsemek

3- Birbirine gereksinim duymak

4- Birbirinden ayrı davranabilmek

5- Gereksinimlerini karşılıklı olarak giderebilmek

Özelliklerini içerirse

iyi bir öğretmen öğrenci ilişkisi kurulmuş demektir.Birçok öğretmen bu özellikler için hepsi güzel de

ben kendi sınıfımda bu tip ilişkiyi geliştirebilir miyim?

diyerek tepki göstermiştir. Yanıt büyük bir “Evet” dir. İnsan ilişkileri hiçbir zaman tam kusursuz olmayacağına göre her öğretmen gençlerle ilişkisini geliştirebilir. Böylece birbirilerine gerekli olduklarını anlarlar

ayrı ayrı hareket edebilirler ve ilişkileri böylece daha doyurucu olabilir. Tüm sınırlı olanaklara karşın “okul” denilen sosyal kurum

“eğitim”in yapılabileceği yaşamsal önemi olan bir yer olabilir. Bunun için öğretmenlerin etkili iletişim yöntemlerini öğrenmeleri gerekir.

Lindgren

öğrenci ve öğretmen arasındaki iletişim biçimini dört şekilde ele almaktadır.

1-tür ilişki biçiminde öğretmen öğrencilerle tek yönlü bir ilişki sürdürmeyi tercih etmektedir. Lindgren bu etkileşim biçimini “çok az etkili olan” iletişim biçimi olarak nitelendirmektedir.

2-tür iletişim biçiminde ise

öğretmen sınıftaki öğrencilerle teker teker karşılıklı olarak etkileşime girmektedir. Bu tür iletişim “kısmen etkili” olarak değerlendirilmektedir.

1-tür iletişim biçimi “etkili” olarak tanımlanmaktadır. Bu iletişim türünde

öğretmen öğrencilerle karşılıklı olarak etkileşime girmekte ve buna ilave olarak öğrencilerin de birbirleriyle etkileşime girmelerine imkan tanımaktadır.

ve son iletişim biçiminde ise

öğretmen kendisini öğretmenden ziyade sınıfın bir üyesi olarak görmekte ve üyeler arasında karşılıklı etkileşimi cesaretlendirmektedir.

Geleneksel okullarda öğretmenin tüm dikkati

işlediği konu

kullandığı yöntem ve sağlayacağı sınıf disiplini üzerinde yoğunlaşmakta

öğrencinin kendisi ve yaşadığı duygular öğretmenin dikkat merkezinin dışına çıkmaktadır.

Buna bağlı olarak

öğretmen-öğrenci ilişkilerinde formel bir yapı ortaya çıkmaktadır. Geleneksel tutum içindeki öğretmen

sınıf içerisindeki hakimiyetini kaybedeceği düşüncesiyle

öğrencilerle olan münasebetini asgariye indirmektedir

böylece görünüşte problem çıkmasını önlemiş olmaktadır. Öğrenmenin büyük ölçüde öğretmenin şahsi başarısına ve öğretmen-öğrenci arasındaki duygu bağının kurulmasına bağlı olduğu düşünülürse

geleneksel tutumun yanlışlığı apaçık ortaya çıkmaktadır.

Yapılan araştırmalar ülkemizde öğretmen öğrenci ilişkilerinin daha çok geleneksel bir eğilim taşıdığını göstermektedir. Gökçe (1984) tarafından lise öğrencileri üzerinde yapılan bir araştırmada öğretmenlerin öğrencilerle yeterli düzeyde ilgilenmedikleri ve ders haricinde öğrencilerle herhangi bir surette görüşmedikleri tespit edilmiştir. Kılıççı (1989) yaptığı araştırmada lise öğretmenlerinin öğrencileriyle sağlıklı ilişki kurma yönünde girişim azlığı gösterdiklerini bulmuştur. Selçuk ( 1989) tarafından yapılan bir başka araştırmada

öğretmen-öğrenci ilişkileri öğrencilerin duygu ve düşüncelerini öğretmenlerine açmaları açısından ele alınmıştır. Sonuç olarak

öğrencilerin duygu ve düşüncelerini öğretmenlerine açma düzeyleri çok düşük bulunmuştur.www.sluone.sitemynet.com

Konu Seçenekleri
Yazdırılabilir Sümü Göster Sayfayı E-Mail'le gönder
Modları Göster
Normal Mod Ağaç Modununa Geç Otomatik Konu Moduna Geç

Okuduğunuz Konuya Benzer Konular
Konu	Konuyu Açan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Nasil Bir öğretmen	mmehmet	Akademik Bilgi	3	01-02-2008 18:14
forumcu öğretmen	lfkolik	Sohbet Bölümü	0	11-01-2008 16:50
Uşak Üniversitesi'nin Öğrenci Temsilcileri Seçimi Yapıldı	₣ıгtıภค	Güncel Haberler	0	02-12-2007 18:39
523 bin öğrenci birleştirilmiş sınıflarda okuyor	[Mµ®D€®€®]	Bilimsel ve Teknolojik Haberler	0	13-11-2007 17:12
öğretmen öğrenci(opet reklamı)	GüN_BaTıMı	Geyik Muhabbet	0	02-06-2007 23:59

02-01-2008, 23:51	#1 (permalink)
mmehmet	öğretmen öğrenci Ilişkisi Öğretmen bir eğitim kurumunda bilgi görgü ve yaşantıları ile çocukların veya gençlerin öğrenme yaşantılarına rehberlik eden veya yön veren kişi olarak tanımlanabilir. Öğretmen öğrenmeyi kılavuzlayan kişidir. Çeşitli yöntem ve tekniklerden yararlanarak öğrenme yaşantıları düzenler ve öğrencilerin istendik davranışları kazanıp kazanmadığını değerlendirir. Öğretmenlik bazı özel yetenek ve yaratıcılığı gerektirdiği için bir sanattır. Aynı zamanda öğretme metotları psikoloji sosyoloji felsefe eğitim psikolojisi gibi disiplinlerin bulgularının kullanılması açısından da bir bilimdir. Dolayısıyla öğretmen hem bir sanatçı hem bir bilim adamıdır. B- ÖĞRETMEN - ÖĞRENCİ İLİŞKİSİ 1- Öğretmen – Öğrenci İlişkisinin Önemi Eğitim sistemimizin en stratejik parçası olan okul örgütünün önemli iki parçası öğretmen ve öğrencidir. Anaokulundan üniversitenin bitimine kadar süren eğitim hayatında zamanın büyük bölümünü birlikte geçiren öğretmen ve öğrenci arasında dinamik bir ilişki vardır. Öğretmen ve öğrenci arasındaki ilişki öğrencinin; Akademik başarısını Mesleki tercihleri ve mesleki gelişimini Psiko-sosyal gelişimi ve ruh sağlığını büyük ölçüde etkilemektedir. Öğrenciden beklenen başarılı olmasıdır. Başarısızlık söz konusu olduğunda birçok sebep sıralanabilmektedir. Fakat başarısızlığın temelinde öğretmenlerin mesleki tutum ve davranışlarının yattığını belirtmektedir. Öğretmende başarı beklentisi varsa öğrenciler daha başarılı olmaktadır. Karamsar ve öğrenciden beklentisi az olan bir öğretmenin sınıfında genel başarı düzeyi düşmektedir. Öğretmenle öğrenci arasındaki ilişkiye bağlı olarak yön kazanan diğer bir konu da mesleki tercihlerdir. Öğretmenin gerek ders içi gerekse ders dışında öğrenciyle olan duygu ve bilgi alışverişi öğrencinin bilinçli ya da bilinçsiz olarak çeşitli mesleklere karşı ilgisinin yönelmesine sempati duymasına yol açabilir. Öğretmen öğrenci ilişkisinin öğrenciye dönük etkilerinden en önemlisi psiko-sosyal gelişim ve ruh sağlığıyla ilgili olanıdır. Bugün birçok psikolog histeri cinsiyet sapıklıkları gelecek hakkında duyulan korku ve endişe halleri sabit fikirlilik ruhsal depresyonlar ve buna benzer birçok davranış bozukluklarını hep çocukluk yıllarındaki anormal şartlara üzüntülere endişelere bağlanabileceğini iddia etmektedirler. Çocukluk yıllarının okulda geçtiğini kabul edersek onların ruhsal bozukluklarında öğretmenlerinde sorumlu olduğunu kabul etmek gerekir. Öğrenciyi çok yönlü olarak etkileyen öğretmen öğrenciyle ilişkilerine zarar verecek bazı davranışlar içinde bulunabilir. Bu davranışlar; a-) Kendi barış ve huzuru için anlamsız kural ve sınırlılıklar koymak b-) Çocuklara karşı reddedici ya da aşırı koruyucu davranışlar geliştirmek c-) Onlara değer vermemek aşağılamak d-) Haksız yere eleştirmek başkalarıyla karşılaştırmak alay etmek e-) Notu baskı aracı olarak kullanmak f-) Bütün ağırlığı öğretime vermek g-) Mesleğini sevmemek h-) Davranış ve tutumlarıyla çocuklara uygun bir model olmamak. Öğretmenden beklenen öğrenciyle ilişkilerini geliştirmeye yönelik davranışlar sergilemesidir. 1-İyi Öğretmen Öğrenci İlişkisinde Bulunması Gereken Özellikler 1- Açıklık ve saydamlık 2- Önemsemek 3- Birbirine gereksinim duymak 4- Birbirinden ayrı davranabilmek 5- Gereksinimlerini karşılıklı olarak giderebilmek Özelliklerini içerirse iyi bir öğretmen öğrenci ilişkisi kurulmuş demektir.Birçok öğretmen bu özellikler için hepsi güzel de ben kendi sınıfımda bu tip ilişkiyi geliştirebilir miyim? diyerek tepki göstermiştir. Yanıt büyük bir “Evet” dir. İnsan ilişkileri hiçbir zaman tam kusursuz olmayacağına göre her öğretmen gençlerle ilişkisini geliştirebilir. Böylece birbirilerine gerekli olduklarını anlarlar ayrı ayrı hareket edebilirler ve ilişkileri böylece daha doyurucu olabilir. Tüm sınırlı olanaklara karşın “okul” denilen sosyal kurum “eğitim”in yapılabileceği yaşamsal önemi olan bir yer olabilir. Bunun için öğretmenlerin etkili iletişim yöntemlerini öğrenmeleri gerekir. Lindgren öğrenci ve öğretmen arasındaki iletişim biçimini dört şekilde ele almaktadır. 1-tür ilişki biçiminde öğretmen öğrencilerle tek yönlü bir ilişki sürdürmeyi tercih etmektedir. Lindgren bu etkileşim biçimini “çok az etkili olan” iletişim biçimi olarak nitelendirmektedir. 2-tür iletişim biçiminde ise öğretmen sınıftaki öğrencilerle teker teker karşılıklı olarak etkileşime girmektedir. Bu tür iletişim “kısmen etkili” olarak değerlendirilmektedir. 1-tür iletişim biçimi “etkili” olarak tanımlanmaktadır. Bu iletişim türünde öğretmen öğrencilerle karşılıklı olarak etkileşime girmekte ve buna ilave olarak öğrencilerin de birbirleriyle etkileşime girmelerine imkan tanımaktadır. ve son iletişim biçiminde ise öğretmen kendisini öğretmenden ziyade sınıfın bir üyesi olarak görmekte ve üyeler arasında karşılıklı etkileşimi cesaretlendirmektedir. Geleneksel okullarda öğretmenin tüm dikkati işlediği konu kullandığı yöntem ve sağlayacağı sınıf disiplini üzerinde yoğunlaşmakta öğrencinin kendisi ve yaşadığı duygular öğretmenin dikkat merkezinin dışına çıkmaktadır. Buna bağlı olarak öğretmen-öğrenci ilişkilerinde formel bir yapı ortaya çıkmaktadır. Geleneksel tutum içindeki öğretmen sınıf içerisindeki hakimiyetini kaybedeceği düşüncesiyle öğrencilerle olan münasebetini asgariye indirmektedir böylece görünüşte problem çıkmasını önlemiş olmaktadır. Öğrenmenin büyük ölçüde öğretmenin şahsi başarısına ve öğretmen-öğrenci arasındaki duygu bağının kurulmasına bağlı olduğu düşünülürse geleneksel tutumun yanlışlığı apaçık ortaya çıkmaktadır. Yapılan araştırmalar ülkemizde öğretmen öğrenci ilişkilerinin daha çok geleneksel bir eğilim taşıdığını göstermektedir. Gökçe (1984) tarafından lise öğrencileri üzerinde yapılan bir araştırmada öğretmenlerin öğrencilerle yeterli düzeyde ilgilenmedikleri ve ders haricinde öğrencilerle herhangi bir surette görüşmedikleri tespit edilmiştir. Kılıççı (1989) yaptığı araştırmada lise öğretmenlerinin öğrencileriyle sağlıklı ilişki kurma yönünde girişim azlığı gösterdiklerini bulmuştur. Selçuk ( 1989) tarafından yapılan bir başka araştırmada öğretmen-öğrenci ilişkileri öğrencilerin duygu ve düşüncelerini öğretmenlerine açmaları açısından ele alınmıştır. Sonuç olarak öğrencilerin duygu ve düşüncelerini öğretmenlerine açma düzeyleri çok düşük bulunmuştur.www.sluone.sitemynet.com