Acıların Efendisi Koydum Adımı
Acıların efendisi koydum adımı
Zaten başkası olamaz
Doğduğumda içten ağlamışım
İsyanım sana der gibi feleğe.
Acıların efendisi koydum adımı
Zaten başkası olamaz
Gözlerimizin buluştuğu ana lanet
Yüreğime batan bir hançer oldu.
Hiç severken acı çekilirmi?
Mutluluğun adı sevda iken
Hiç ölüm istermi insan
Sevdiğiyle aynı havayı solurken.
Benim isyanım insanlara
Dostum dediğim nankörlere
Yüzüme gülüp sırtımdan vuranlara
Kendini insan sanan varlıklara.
Yenildim biriken dertlere
Boğuldum sevda denizinde
Sevdam kurtaramadı
Hüzün bulutlarına haber saldım.
Gidiyorum...
Acıların GünüAcıların günü çoktan başladı
Ve ben
Puslu bir havanın kanlı kucağında
Tek bir kurşunla şafağa nişan alıyorum
Tüm isyanların namlusuna...
Acıların KıyısındaÇocuk düşlerimizle bir dünya kurmuştuk
Yüreğimizi çevirmiştik güneşe
acıların kıyısında oturmuştuk
karanlıklar sürdü bizi ateşe
Yapraksızdık
güz mevsimiydi
vurdular türkümüzü
kırdılar sesimizi
Dalgakıran dönemiydi
Koyaklar unutmadı adresimizi
Sevdasız aşksız kalmıştık
umuttu dağların ardı
hep büyük hülyalara dalmıştık
yanımızda yiğitler vardı
Acılarına Kefen Giydirdim
Dal dal kuruduğuma aldırma... Sen
Islak gözbebeklerime bakıp ağlama... Sen
Gözlerinde yaşamaya yemin ettim
Acılarına kefenin beyazını giydirdim
Yanan dudaklarına ıslak bulutları değdirdim
Yaz ortasında üşürsem kederlenme .sen
Kaldırımda dizlerimin üzerine yığılırsam üzülme..sen
Gözlerinde nefes almaya yemin ettim
Gülüşlerini yarınlarımda umut bildim
Karanlık geceye bir kalemde gözlerini çizdim
Kahverengi gözlerini bulundurmasın acıyla keder
Yüreğine baharın esintilerini doldursun kader
Sensiz gökkuşağını kelebeklerin sırtına giydirdim
Bir gülüşünle ömrüme " ömürler" ekledim
Toprağında dört mevsim çiçekler filizlensin
Gözbebeğinden al yanağına hiç gözyaşı süzülmesin
Gözlerinle hayata umutla bakmaya yemin ettim.
Acılı Gecenin BitimindeYaşadığımı işitmek istiyorum
Bir ses uzaktan yakından ya da içimden
Düşen yaprak örneğin
Kağıt hışırtısı olsun
Ya da eski tahtaları içten kemiren bir kurdun çıtırtısı
Bir inilti derinden
Damlayan su
Bir elektrik düğmesi çıt diye
Çok uzaklardan yankılanan duyulur duyulmaz
İçimdeki mağaralarda besler büyütürüm
Her ne olursa olsun bir ses
Yeter ki bana ispat etsin yaşadığımı
Yaşadığımı görmek istiyorum
Bir ışık uzaktan yakından ya da içimden
Sesindeki pırıltıya
Gözündeki ışıltıya benzer
Bir kibrit çakımı
Bir yanıp sönse yeter
Sabahın yağan toz mavisi göğsünde çıplak
Ya da gün batımı pembesi dudak
Bir yıldırım hızında çizilsin
Bir şimşekçe yazılsın karanlığım
Bir fener ki uzaklığı bilinmeyen
Bir yıldız parlayıp sönen
Dişlerinin aydınlığını
İçimdeki mağaralarda besler büyütürüm
Her ne olursa olsun bir ışık
AcımSaat geceyi yarıladı
Odam ay ışığı loşluğun da
Ne hayal ettiysem uzak kalıyor
yıldızlar gibi
Özlemler
İçimi delik deşik ediyor
Yalnızlığın korkunç yüzü ürkütüyor beni
Birden karanlık çöküyor
Hersey koyulaşıyor
Çıkmaz bir sokakta buluyorum kendimi
Köreliyor gözlerim
Ellerim kelepçede
Uzanıpta yakalayamıyorum hiçbir aydınlığı
Gozbebeklerimden yeni yeni hüzünler doğuyor
Arkam da yüreğime çapa vuranlar
Ve pis bunaltısı
ellerime yapışan insan kokularının
Bir de yanım da golgem gibi beni terketmeyen puslu kaderim
Öyle çaresizim ki
Haykırsam duyanım yok
Belirsiz seslenişlerin arkasından koşuyorum
..koşuyorum koşuyorum tutunamıyorum
Diz boyu balçık her yanım
Ben hep kendimle döğüşüyorum
Sonun da kendime yenilip teslim oluyorum
Oysa ne kadar yitikmişim hayata
Bunu şimdi daha iyi anlıyorum
Alın goturun beni
Çekin ***ürün
kurtarın
Gözlerimi irdeleyen uçurum manzarası
Şakaklarımı öpen ruzgarın ılık nefesi
Mujdeliyor bana umarsızca ölümü
Alın ***ürün
çekin beni benden
Yoksa boylu boyuna yıkılacağım
Yoksa ölümün kırmızılığı ezecek beni..