Babalar Günü
Bugün yine babalar günü
Baba hiç görmedi ki güldüğünü
Bir gün duyarsınız öldüğünü
İşte o zaman olur babalar günü
Senede bir gün anmak yetmiyor
Nesil böyle gelmiş böyle gidiyor
Bayramlarda bile elini öpmüyor
Sen bunamı diyorsun babalar günü
Bir gün onlarda baba olacak
Babanın önemini anlayacak
Babasını arasada bulamayacak
Onlar için olacak kıyamet günü.
Babam
Uzaklarda da olsa insanın sevdikleri
Ona
yüreği kadar yakındır
Gülüp oynasa bile ara sıra
Acısı hep içinde saklıdır.
İnsanın sevdiği uzaklardaysa
Bir fırsatını bulur
ona gelir
Öper-okşar ellerini
Dizlerine kapanır
Bir kez görmek
Bir kez sarılıvermek ellerine
Ona teselli verir.
Şimdi öyle uzaklardasın ki
Ne bir yol var sana ulaşan
Ne mektup
ne telefon.
Gemiler yol almaz o denizlerde
Uçakların kanatları yetmez
Kuşlar bile bilmez bu yolu
Gül kokuları erişemez.
Seninle aramızda
Şimdi uçsuz-bucaksız sonsuz.
Yalnızca seni bana getiren
İçimde duyduğum
Beni yoktan var eden sevgin.
Her geçen gün
Sevgilerle örülür hasretin!...
Bağdat Türküsü
Hastahane koridorlarında ağlayan
Ve yeni solmuş bir gülün adıdır; zeynep
Karanlığa inat binlerce yıldızların
Bağdat’a doğan gecenin adıdır; zeynep..
Yıkılmış kentlerin dili yoktur
bilirim…
Sevgiyle harmanlanmış dostluklar nerede!
Martın yirmisinde denize hüzün akar
Mavinin türküsünü söyleyenler nerede!
Necef’te
basra’da yaraları kim sarar..
Anlaşılan medeniyet tarihte kalmış..
Dünyaca şanlı iki zalimin elinden
Muharrem ayı şu ırak’a haram oldu
Yüreklerde acılar şimdi çok derinden
Şehirlerde talan
minik eller kan oldu
Mazlumlarda ah
mazlumlarda şimdi figan…
Yaralı bağdat; bir kralın sürgün evi..!
Dünya tarihi on dört asırdan bu yana
Dini bir milletleri
hiç ayrı görmedi
En içli güfteler bağdat’lı analarda:
“Gidip gelmeyecek
dönüp görmeyecekler…! ”
Zeynep
sabah olmasını beklemektedir
En hüzünlü dualar da gece dökülür…
Maveradan melekler gülümsemektedir
Ve soysuz bir saltanat tarihe gömülür
Zalime sürgün
mazluma bir cihan düşer…
Sokak başlarında koşan sonra da gülen
Ve hiç solmayan bir gülün adıdır; zeynep..
En karanlık gecenin sabahına doğan
Üstümüzdeki güneşin adıdır; zeynep
Bir notanın son durağıdır; zeynep
zeynep…
Savaşlara ceza verebilseydim eğer
Ebediyen mutluluğa mahkum ederdim.
BağdatBağdat duman olmuş tüter
Bombalarla kan içinde
Yarim asker olmuş gider
Amerikanın emrinde
Vatan millet dedik durduk
Ülkemizin her yerinde
Bu günlerde asker olduk
Zalim düşmanlar önünde
Ruhumuz kararıp coştu
Anaların hür gönlünde
Komşu bizlerle buluştu
Düşman askeri önünde