DaĞ GüLü

İşte Gidiyorum

Belki son bir şey söylemek isterdin birilerine
Dert etme... Ben söyledim işte senin yerine

İşte gidiyorum...
Karşılıksız bir aşka kurban ettim ömrümü!
İşte gidiyorum
Toprak alsın benim de bu hazin öykümü...

İşte gidiyorum... gurbet yorgunu gövdemi
Çukura kim indirecek?
İşte gidiyorum
Bu menfur cinayeti şimdi çıkıp kim üstlenecek?

Çürüdü gözlerim
Çürüdü yüreğim bu yağmurlu şehirde.
İşte gidiyorum
Beni kaldırın hicran kalsın teneşirde.

Size yüzyallardır sesini kaybetmiş
Bir türkü söyleyecektim;
Ve bir yayla rüzgarı şefkatiyle
Kirpiğinizin ucundan öpecektim...

Bir masum türküydü sadece
Yüz binlerce mağdurun gönlünde;
Belki söyleriz hep birlikte
Belki... mahşerin birinci gününde.

Nasıl sevmiştim hepinizi
Nasıl böyle oldu akıbetim?
Ve nasıl çöle döndü
O benim gül-gülistan memleketim?

İşte gidiyorum
Hiçbiriniz hiçbir dilde beni anlamadınız.
Ben başımı verdim sizinse
İnsafsız bir linç oldu karşılığınız.

İşte gidiyorum
Penceresiz bir dünyanın bilinmez labirentine...
İşte gidiyorum
''Saçlarındaki yıldızları artık koparabilirsin anne!''

Sonunda kaptırdım gönlümü
Ölüm denen o kaypak türküye.
Ve işte kurtuldun benden
Şen olasın ey sevgilim; Türkiye!

Elbet benim de vardı
Kendime ve yurduma dair umutlarım.
Belki bıraktığım yerden sürdürür;
Dostlarım karım ve çocuklarım...

Çatladı yüreğim çatladı sazım.
Demek ki böyleymiş yazım.
Sizlere armağan olsun
Sizlerden ödünç aldığım bu yürek sızım.

Bu nasıl hapis Tanrım
Sabah-sabah bu ne hikmet bu ne sis?
Kalbime son mermiyi sıkmak
Sana mı düştü ey güzel Paris?

İşte gidiyorum
Kalmadı söyleyecek son bir sözüm.
Dediğiniz gibi olsun be!
Dediğiniz gibi olsun gözüm!

İşte gidiyorum
Tükenmişti inancım bu nankör hayata dair.
Belki benim için birkaç mısra döktürür
Hayaloğlu diye bir şair!..