Bendesin yokluğunda kahrolup gülmeyi unuttum... kalbimde buruk bir hüzün gönlümü uyuttum... ne sana gelebildim elimde ki gül solmadan; ne de derdimi dökebildim geceye sabah olmadan... sen! soluk gibi ses gibi toprak gibi su gibi yakın... kalp atışımdacanımdakanımdasın şiirlerimde mısralarımdasın... sen ki; gözlerin bir top menekşe morsarıpembeak... ne yazık ki erken sararıp soldu ağlayarak.. Abdullah Atay